Hoe de voetbalsport in Borne gestalte kreeg

Nu, aan het begin van de 21e eeuw, is het voetbal niet meer weg te denken uit de Nederlandse samenleving. Met ca. 1 miljoen aktieve en passieve leden en 4000 voetbalclubs, is het de grootste sport in Nederland. Dat was aan het eind van de 19e eeuw wel even iets anders. In 1899 werd de TVB, de Twentse Voetbalbond, opgericht. In deze tijden kende men nog weinig vormen van lichamelijke ontspanning. Vooral de jeugd was zeer enthousiast over deze nieuwe vorm van vertier, alhoewel de ouders het vaak maar een ongezond idee vonden, dat hun kroost zich zo in het zweet werkte. De belangrijkste sport in deze tijd was het klootschieten, een sport die toch wat minder fysieke in spanning van de beoefenaars vergt. Het voetbal was toendertijd vooral weg gelegd voor de jongelui uit de rijkere klasse. In Borne waren het de gebroeders Meijling en de gebroeders Santman, die samen met de heren H. Doeschot en Ch. Knoef in 1905 de eerste voetbalclub in Borne oprichtten, de B.V.C. De kleuren van het tenue, hoe kan het ook anders, Geel Zwart. Ruimte om te voetballen was er wel, maar voetbalvelden moesten door zelfwerkzaamheid worden aangelegd. Dit gebeurde door een stuk heide af te branden, waarna de plaggen werden afgestoken. Vervolgens werd het terrein geëgaliseerd. Spel regels kende men eerst nog onvoldoende en middels een paar jassen die dienst deden als doelpalen, werd de eerste bal getrapt. Al snel werden er enkele palen in de grond geslagen en een stuk touw of een dwarslat completeerden de eerste echte goals. Het was de heer Meijling die zorgde voor de eerste echte leren bal binnen de gemeente Borne, gekocht in Amsterdam. Als je geen voetbalschoenen had, speelde je op gewone schoenen, of op 1 voetbalschoen en een gewone schoen. De tekst uit het lied ‘op een slof en een oude voetbalschoen, wordt Ajax kampioen’, berust dus wel degelijk op de werkelijkheid. Na enkele jaren van vriendschappelijke wedstrijden spelen, trad de B.V.C. in 1908 toe tot de T.V.B. Het was de heer B. H. Vos, T.V.B-voorzitter, die zich in deze dagen veel met de B.V.C. bemoeide en hij gaf de spelers voetballessen en speelde zelf ook mee in de eerste wedstrijd tegen D.W.S uit Hengelo. Kleedkamers waren er nog niet, dus het omkleden gebeurde thuis of achter een paar bosjes langs het veld. Naar de uitwedstrijden gingen vaak meerdere personen op 1 fiets of men liep naar het veld van de tegenstander, ook al moest hiervoor naar Enschede worden gelopen. Ook gebeurde het dat het hele team in de Jan Plezier stapte, die de spelers naar het veld van de tegenstanders bracht. Het ging B.V.C. niet eens onaardig af, want twee keer werden ze kampioen, oa. in 1910 tegen Swift uit Enschede. In deze wedstrijd waren het de gebroeders Meijling, die beiden scoorden aan B.V.C.-zijde en hiermee het kampioenschap veilig stelden. Helaas kreeg de B.V.C. te weinig aanvoer van spelers en doordat ook nog eens enkele spelers naar elders vertrokken, viel in 1911 het doek voor deze vereniging. De overgebleven jongens gaven echter de moed niet op en in 1912 werd wederom een voetbalvereniging aangemeld onder de naam ‘de Eendracht’. Deze naam werd nog voor aanvang van de competitie omgedoopt in de B.V.V. Borne.

Het eerste jaar van de B.V.V. Borne

Het is 15 maart 1912, wanneer een stel vrienden de voetbalvereniging ‘Eendracht” oprichten. Het is op dat moment de enige voetbalvereniging binnen de Bornse gemeentegrenzen. Wel is er een aantal jaren eerder ook al aktief gevoetbald door een club die luisterde naar de naam B.V.C. Deze club, die in 1905 het levenslicht zag, was eigenlijk de voorloper van de B.V.V. Borne. Ook zij speelden al in de vertrouwde geelzwarte kleuren. Wegens gebrek aan spelers moesten zij zich gedurende het seizoen 1911/1912 uit de competitie terugtrekken en hiermee viel gelijk het doek voor de B.V.C. Voor aanvang van het seizoen 1912/1913 spelen de jongens van Eendracht, die hun naam al snel omzetten in de B.V.V. Borne, enkele oefenwedstrijden, zo ook op zondag 5 mei 1912. De tegenstander van vandaag is Venus uit Hengelo. Over deze wedstrijd schreef de verslaggever v. G. het volgende voor de Bornsche Courant; Om half drie stellen zich de elftallen, beiden met eenige invallers op. “Borne” wint den opgooi en verkiest eerst met de zon in den rug te spelen. Spoedig na den aftrap heeft “B” de leiding, door middel van haar middenvoor, die no. 2 al dadelijk laat volgen. Venus iets of wat verwonderd over het samenspel van “B” moet aanpakken, want na eenig heen en weer getrap brengt zij de partijen op gelijken voet. “Borne” zit echter ook niet stil, en weet den stand tot 4-2 op te brengen; daarna rust. Na de rust zijn de partijen aan elkaar gewaagd, maar “B” speelt zeer goed samen, en de achterhoede van “Venus” kan hier niets tegen doen. Als het einde daar is, en de scheidsrechter “tijd” blaast, heeft “B” met sprekende cijfers gewonnen, 9-4. Het samenspel van “B” was veel beter dan in Delden; ik geloof dan ook dat zij wel in de 2e klasse T.V.B. kan spelen. Bij “B” waren allen goed, ook de invallers voldeden best.Bij de indeling van de competitie op 15 september wordt Borne door de T.V.B. in de 2e klasse A ingedeeld, samen met Hollandia Voorwaarts, Venus, Nijverdal en Fenix. Op zondag 6 oktober is het dan zover, Borne speelt haar eerste competitieduel thuis tegen La Premiere. Hierover het volgende verslag;Zondag speelde Borne haar eerste Bondswedstrijd en wel met het volgende elftal;:Van Gelder, Verschoor, Grobben, Grimberg, Egberink, Rensink, Wissing, Mulder, Olfhof, Hulst en Geerdink.Als het twee uur is geweest stellen de beide elftallen zich op. Borne trapt af met de zon in den rug. Al dadelijk blijkt onze voorhoede niet opgewassen tegen de hechte verdediging van L.P. Het spel verplaatst zich van het eene doel naar ‘t aander, en als de linksbuiten voorschiet is het de gasten gelukt de leiding te nemen. De onzen staan verbluft, en dat op eigen terrein, maar helaas, want het gevallen punt was het slot van den wedstrijd, hoe ook wordt gewerkt. Het samenspel is er bij ons niet in, en daar kan men niet tegen werken. Aanhoudend wordt ons doel bekogeld, maar onze keeper is in actie en geeft niets toe. Als onze doelman voor gaat spelen, worden de onzen een beetje wakkerder, maar het is te laat; als het eenmaal bijna gelukt gelijk te maken, weet L.P.’s doelman nog juist te redden. Als het einde daar is heeft L.P. gewonnen, maar een gelijkspel had de verhouding beter weergegeven. Morgen over een week komt Nijverdal hier, wat ook een zware concurrent is. Voetballiefhebbers van Borne, blijft de Vereeniging steunen, want wij zullen ons beste beentje voorzetten. Helaas verloren de ‘zwartjes’, zoals dit team in de loop der tijd al snel genoemd werd, hun eerste officiële wedstrijd. Een week later wordt echter het eerste punt veilig gesteld, doordat in de thuiswedstrijd met 3-3 gelijk wordt gespeeld tegen Nijverdal, middels 2 doelpunten van Rensink en eentje van Grimberg. De eerste competitiewinst dateert van 10 november 1912, als met maar liefst 9-0 van Venus wordt gewonnen. In die tijd werd nog niet wekelijks gevoetbald en de volgende wedstrijd die de zwartjes speelden was uit tegen Nijverdal op 15 december, waarvan het volgende verslag; Onder leiding van scheidsrechter Brunger had deze wedstrijd plaats. Nijverdal wint den opgooi en verkiest eerst met den wind in den rug te spelen. Vanaf den beginne ontwikkelt zich een vlug spel, maar de wind is de oorzaak, dat veel ballen over en naast gaan, waardoor het Bornsche doel weinig gevaar uitstaat. Na een kwartier spelen breekt de B.V.V-voorhoede door en doelpunt onhoudbaar door middel van haar linksbinnen. Ook komt nu ons doel in gevaar, maar de keeper is in actie, en berekend voor zijn taak. Als Borne ten tweede male doorbreekt en de rechtsbuiten voorzet, is haar linksbinnen er als de kippen bij om no. 2 te scoren. Hierna treedt de rust in met 2-0 voor Borne. Gedurende de tweede helft van den wedstrijd wordt het publiek lastig en uit nu juist geen nette woorden. Maar B., niet ontmoedigd door deze wijze van optreden, scoort, onder scheldwoorden van het publiek haar 3e doelpunt. Langzamerhand laat Borne iets los, en Nijverdal maakt hiervan dankbaar gebruik, door het eerste en eenigste punt te maken. Door een misverstand der Nijverdal-backs, laat Olthof voor de vierde maal visschen. Als het einder daar is heeft Borne welverdiend gewonnen. Nu toont zich het Nijverdalsche publiek zeer gebelgd; de Bornsche spelers worden gevolgd en nagejouwd. Zand en steenen worden naar hen geworpen, iets wat bij voetballen niet mag voorkomen. Maar juist hieraan leert men de soort van beschaving kennen, die dergelijke lieden kenmerkt. Het zal ook wel de eerst en laatste maal zijn dat Borne naar Nijverdal ging. Het T.V.B. bestuur is met het gebeurde in kennis gesteld, en de gevolgen zullen waarschijnlijk niet uitblijven. (Wij vernemen zelfs, dat met ijzeren potten en oude parapluies is gegooid en geslagen en een der spelers een kwetsuur opliep. Ten slotte moesten de Bornsche speleres onder politie-geleide de terugtocht aanvaarden. ‘t Is fraai! Red.) Onder andere door deze resultaten weet Borne reeds in haar eerste jaar het kampioenschap binnen te halen

Periode 1913 en 1928

In het seizoen 1913/1914 kwam Borne uit in de 2e klasse T.V.B. Tijdens het seizoen 1914/1915 speelde Borne op 18 oktober 1914 een wedstrijd ten bate van het Nationaal steuncomité. De aanplakbiljetten die hiervoor verspreid waren, maakten melding van de wedstrijd tussen Borne en Luctor et Emergo. Deze vereniging was echter verhinderd. Om de wedstrijd toch doorgang te laten vinden, werd Voorwaarts, ook uit Almelo, bereid gevonden tegen Borne te voetballen. Het team van Voorwaarts had echter geen al te beste naam. Ook het verloop van deze wedstrijd bewees het gelijk hiervan, want bij een 2-1 stand in het voordeel van Borne, moest dit duel gestaakt worden. De reden hierachter was dat het vertoonde spel nu juist geen “onschuldige sport” genoemd kon worden. Jammer is het dat deze wedstrijd, die tot doel had het leed van de oorlog te helpen verzachten, zelf in een “oorlog” ontaardde. “Laat onze voetbalclub bij dergelijke wedstrijden zich in het vervolg eerst overtuigen, welk vlees men in de kuip heeft, daar dergelijke wedstrijden niet alleen voor de spelers, doch ook voor het publiek minder aangenaam zijn”, aldus tekstschrijver A.J. in de Bornse Courant. Voor werkloze vrouwen bestaat de gelegenheid iets te verdienen door het breien van wollen handschoenen en moffen voor de soldaten. Gegadigden kunnen zich opgeven bij de secretaris van het Steuncomité.Voor de zilveren medaille, speelde Borne op zondag 2 mei 1915 een wedstrijd tegen Tubantia. Over deze wedstrijd het volgende verslag; Het was tamelijk koud jl. zondag voor de toeschouwers, desalniettemin was er veel publiek en dat gaf het veld een gezellige aanblik. De Bornsche Harmonie gaf voor de wedstrijd een paar nummers ten beste en nadat het Bornse elftal gekiekt was, gaf de scheidsrechter het sein voor de aftrap. Dit gebeurde door de heer Spanjaard en weldra ontwikkelde zich een aardige wedstrijd. Borne neemt de voorsprong door een tam schot, maar de Hengelose keeper bezwijkt voor dit schot. Tubantia wordt sterker en weet zelfs tegen te scoren. Een blunder van de Borne-keeper zorgt voor een 2-1 achterstand. Handen gebruiken keeper. Spoedig hierop is het rusten en maakt de Bornsche Harmonie hier gebruik van nog eens van zich te laten horen. Na de rust speelt Borne veel beter en wordt haast geregeld op de Hengelose helft gevoetbald. Het Bornse elftal wordt luid aangemoedigd en werkelijk, het is weer de Bornse midvoor die beide partijen op gelijke hoogte zet. Verwoed wordt er nu om de leiding gestreden en soms ging dit wel eens te woest, zodat voor een paar kleine ongevallen gestaakt moest worden. Toen tijd gefloten werd, was de stand 2-2, na verlenging was de stand nog steeds 2-2 en toen besloot men maar om te staken en ging het met de muziek voorop naar Banis,waar de gastheren hoffelijk de medailles aan de gasten uitreikten. Het was een aardige wedstrijd en het was een mooie propaganda voor de voetbalsport in Borne. Wij hopen spoedig van een revanchewedstrijd te horen. De betonwerkers van de Mij. De Kondor, werkzaam bij de bouw van een nieuwe fabriek alhier, gingen in staking. Als eis hadden zij gesteld, dat zij 3 cent per uur meer wilden verdienen. De patroon ging hier niet mee akkoord en ontsloeg 17 van hen. Een hunner brak de stok van zijn schop stuk, welke heldendaad door anderen werd gevolgd. Ze bleven in de buurt posten, maar het werk onderging geen verdere stoornis. Dinsdagmorgen waren de stakers weer op het appel, maar tegen 11 uur trokken een aantal per fiets af. Naar wij vernamen zijn een viertal weer aan het werk gegaan, terwijl de rest definitief ontslagen is. In deze tijd te gaan staken, waarin behoorlijk geld wordt verdiend, is toch wel erg onverantwoordelijk. Het seizoen 1915/1916 liet Borne zich weer van haar beste kant zien, zoals ook uit het volgende verslag kan worden opgemaakt. Op zondag 6 februari moest Borne het in de strijd om het kampioenschap opnemen tegen Heracles II. Voor deze wedstrijd bestond zeer veel belangstelling. Dit was ook geen wonder, want de overwinnende partij was zo goed als zeker van het kampioenschap. Fortuna beschikte echter anders en de spanning in deze afdeling is er geenszins op verminderd. Toen wij om twee uur het Heraclesterrein betraden, werden wij aangenaam verrast, door het grote aantal Bornse supporters. Het was ons echter nog aangenamer te kunnen zeggen, dat onze zwartjes deze belangstelling volkomen verdienden. Wij hopen dan ook dat dit in de toekomst zo mag blijven. Als om half drie scheidsrechter Busschers beginnen blaast, verschijnt Borne voor de eerste keer deze competitie met een volledig elftal. Of Heracles volledig was, kunnen wij niet met zekerheid zeggen, doch het verloop van de wedstrijd toonde, dat het in elk geval een goed elftal was. Heracles wint de opgooi en kiest de sterke, van doel tot doel staande wind, als partijgenoot. Zeer talrijk zijn dan ook de diverse aanvallen op het Borne doel, maar de Zwartgele verdediging blijkt zeer solide. Bij een der kansen lijkt Heracles doel te treffen, maar de scheids konstateert buitenspel. De tweede helft heeft Borne de wind in de rug en het heft in handen. Een vrije schop door Hartkamp genomen, beland veilig in de keepers handen. Olfhof doet zijn uiterste best, doch hoe hij ook kogelt, het zo begeerde resultaat wil maar niet komen. Honderden Bornse kelen moedigen de zwartjes aan, maar het wil maar niet lukken te scoren. Heracles blijft ook tegen de wind in gevaarlijk aanvallen, maar de Borne-verdediging is een hechte. Keeper van Gelder heeft het af en toe moeilijk, maar blijft ongepasseerd. Een paar keer wordt voor enkele ongevallen gestopt en langzamerhand nadert het einde. Het blijft bij een 0-0 gelijkspel.Het kampioenschap werd dus nog niet binnengehaald door één der beide teams. Het kampioenschap gaat een paar weken later echter alsnog naar Borne, zodat Borne mag uitkijken naar een plek in de 1e klasse T.V.B., waar het zich goed weet te handhaven, en waar het zelfs in 1918 een gooi naar het kampioenschap doet.

Het goedkope roggebrood schijnt goed te smaken, te oordelen althans naar het gebruik dat tegenwoordig plaats heeft. Het verbruik is zo groot, dat de vraag zich voordoet, of het wel alleen als voedsel voor mensen dienst doet. Wij wensen er hier dan ook nogmaals aan te herinneren, dat het door de regering beschikbare gestelde roggebrood alleen voor menselijk voedsel gebruikt mag worden. Houden de gebruikers zich niet aan de regels, dan hebben zij het zichzelf te wijten, dat dit goedkope roggebrood spoedig niet meer te verkrijgen is. In dezer dagen gehouden vergadering der B.V.V. Borne, werden als bestuursleden gekozen de heren F. Leverink, President, K. v. Gelder Secretaris; J. Arentsen, Penningmeester; A. Vermey en D. ter Marsch, commissarissen. Tevens werd besloten de contributie te verhogen tot 40 cent per maand en voor militaire leden 20 cent per maand. Ook zullen deze zomer atletische oefeningen worden gehouden, terwijl in mei hoogstwaarschijnlijk seriewedstrijden voor clubs uit de T.V.B. en N.V.B. gehouden zullen worden. Het seizoen 1918/1919 kende voor Borne een nieuw hoogtepunt, aangezien zij voor het eerst in haar bestaan, kampioen van de T.V.B. werd. In eerste instantie was Luctor uit Almelo boven Borne geëindigd, maar een door Borne aangetekend protest, werd ontvankelijk verklaard, waarna Borne op een gelijk aantal punten kwam met Luctor. Hierdoor moest Borne op 8 juni 1919 aantreden voor het kampioenschap. Over deze wedstrijd het volgende verslag. Tijdens de toss, vraagt de aanvoerder van Borne, of er bij mogelijke ongevallen een invaller wordt toegestaan. “Laten we daar maar niet aan beginnen”, antwoordt zijn collega niet sportief. Het begin is zenuwachtig. Na twintig minuten gaan de aanvallen op het Luctor-doel los. Kotkamp zet voor en Leunenberg geeft zijn club de leiding. Een spontaan gejuich breekt los. Tijdens de rust onthaalt het bestuur de Bornespelers op een verfrissing en als men even uitgeblazen heeft, wordt weer even hard begonnen. Borne is nu de eerste aanvallende en enkele mooie schoten gaan over. De voorhoede, onder leiding van Kortkamp, combineert goed. Een kwartier na rust breekt Luctor door, de rechtsbuiten plaatst de bal voor het doel en even later is het 1-1. Borne blijft de betere en kogelt er lustig op los. De linkervleugel brengt telkens goed op en uit een der voorzetten maakt Leunenberg Borne tot kampioen. De vreugde is nu algemeen. Alles davert weer, ook de dames-belangstellenden van Borne gillen tussen het mannengeluid door. Als de scheidsrechter affluit, worden de geelzwarten van het veld gedragen en de ene hoera volgt op de andere.”Ik ben ervan overtuigd dat Borne met dit elftal in de N.V.B. een goed figuur zal slaan, want zoals zondag het Borne nog nooit gezien”, aldus een supporter. Uit een voordracht ter oprichting van een atletiekbond, op initiatief vna de Overijsselse voetbalbond, de turnkring en de T.V.B. “De lichamelijke opvoeding moet reeds op 16-jarige leeftijd beginnen. Het nut moet door de regering en het gemeentebestuur worden ingezien, omdat anders straatschenderij wordt bevorderd. Als straks de vrije zaterdagmiddag en 8-urige arbeidsdag komt, moeten we gereed zijn de ledigen tijd voor de jongelui te benutten. Sport kweekt tucht, saamhorigheid en matigheid”, aldus een professor welke sprak.De daarop volgende seizoenen speelt Borne enkele jaren, zonder kampioenschappen, maar ook zonder te degraderen in de 3e klasse van de N.V.B. Enkele keren zijn de geelzwarten dicht bij het kampioenschap, maar steeds is een ander team ze te slim af. In 1923 begint de heer Liedenbaum met het uitgraven van een zwembad, welke naar de naam “Heidelberg”, zal luisteren. Dit zwembad ontstaat achter het theehuis “Heidelberg”. In de na de uitgraving ontstane waterplas werd al snel gezwommen. De heer Liedenbaum gaf hier bewijzen van toegang, waarop tevens de mededeling stond dat het zwemmen op eigen risico geschiedde. In 1928 werd een aantal badhokjes geplaatst.

Periode 1928-1939

Tijdens het seizoen 1928/1929, lukt dan wat al zo lang getracht werd te bereiken, Borne wordt kampioen in de 3e klasse N.V.B. Over de kampioens wedstrijd tegen Rijssen Vooruit het volgende verslag; De eerste aanvallen zijn voor Borne, docht de RV-backs retourneren alles. De Bornespelers blijken de zenuwen niet de baas te zijn, want hun spel is beneden hun kunnen. Als Muis na een half uur spelen uit een goede bal van van Wezel doelpunt, komt er meer leven in de brouwerij. Tot de rust blijven de zwartjes in de aanval, maar het blijft 1-0. Na de rust een schot van Muis dat de lat treft. Na 20 min. spelen kopt van Wezel een bal corner, de RV-back slaat de bal met de hand weg, doch de scheidsrechter ontgaat dit niet en wijst naar de fatale plek. Muis voltrekt onder doodse stilte van de ruim duizend toeschouwers het vonnis en bepaalt de eindstand op 2-0. Uiteindelijk weet Borne tijdens de promotie- wedstrijden niet te promoveren, aangezien op 2 juni verloren werd van de Tubanters. Ze mogen het tijdens het seizoen 29/30 weer proberen, en niet zonder succes. Wederom wordt Borne kampioen van de 3e klasse en dat wat het jaar ervoor niet lukte, lukte dit jaar wel. Op 11 mei 1930 werd een promotie/degradatiewedstrijd gespeeld tegen, wederom de Tubanters. Hieruit mag worden afgeleid dat de Tubanters geen succesvol jaar in de tweede klasse hebben gehad. Over deze wedstrijd het volgende; Heel sportlievend Borne heeft de afgelopen weken meegeleefd met Hagreis en zijn mannen. Dit meeleven werd nog eens onderstreept, toen tijdens het treffen in Enschede zeker 600 Bornsen getuige waren van een spannende strijd. Muizebelt kreeg na 5 min. een penalty te nemen, maar zijn schot ging naast. Even later een knal van Muis tegen de paal. Na een kwartier spelen is het raak als Muizenbelt wel raak schiet. Kempers schiet Borne naar 2-0, maar het in eerste instantie toegekende doelpunt wordt op aandringen van de grensrechter alsnog afgekeurd. In de tweede helft verstreek de tijd voor de Bornse supporters zeer langzaam, maar uiteindelijk bleef het bij deze 1-0 voorsprong, waarna een enorme feestvreugde uitbrak. Per trein werd de terugweg naar Borne gezocht, alwaar de trein om 18.06 uur het station binnenreed. Hier was het zwart van de mensen en werden de kampioenen op een enorm applaus getrakteerd. Hierna volgde een rondrit door Borne in 7 gereedstaande versierde auto’s. Ingesloten door de muziek der Bornse Harmonie en der St. Stephanus Harmonie begon de zegetocht door de straten. Overal werden de geelzwarten geestdriftig toegejuicht en zelden zagen we zo’n grote menigte op de been. Een grootse propaganda voor de sport in het algemeen en die der voetbalvereniging Borne in het bijzonder. De eerste maandagmarkt mocht zich in een tamelijk druk bezoek verheugen, zowel van de zijde van de marktkooplieden als publiek. Was het vorig jaar de markt verplaatst naar de Bleek, waar het rustiger is dan op de feitelijke markt, thans is dit plein weer in ere hersteld.Het gaat Borne de daarop volgende jaren goed af in de tweede klasse N.V.B. en in het eerste seizoen wordt het reeds 4e. In het jubileumjaar eindigt het zelfs nog hoger. Bij het 20 jarig jubileum vormde de revue “het moet, het kan, het zal”, de hoofdschotel. Deze revue in 3 bedrijven, was geschreven door M. Staudt. Verder hielpen hieraan mee; Decor J.H.J. Lambooy, Componist Jac. Hiemstra. Grimeur M. Timmermans, Muzikale leiding K. van Gelder. Spelleiders waren J.W. Swets en A.J. Hagreis. Een van de herinneringen die tijdens deze revue werd opgehaald, is de volgende;

Toen onze club werd opgericht,
Deed ieder net als nu zijn plicht!
“Eendracht” was de naam onzer keuze
“Eendracht” hadden wij als leuze.
Op het fundament van de B.V.V.
Gingen wij met “Eendracht” toen in zee.
De bond vond echter ras,
De naam niet goed van pas,
Zij vond dat “Borne” beter was.

Borne blijft een toonaangevende tweedeklasser en in 32/33 wordt het 2e. Dat Borne graag het kampioenschap wil binnenhalen, blijkt uit onderstaand krantenbericht. Voor het komende seizoen heeft de B.V.V. Borne de 1e klassetrainer Mr. I. Smith aangesteld. Genoemde trainer is oud-international en jarenlang beroepsspeler geweest voor de Engelse clubs Middlesborough en Cardiff City. Ook het daarop volgende seizoen 33/34 moet Borne genoegen nemen met een tweede plaats. In de wedstrijd om het kampioenschap, op het Go Ahead terrein in Deventer tegen ZAC, waarvan 17.000 toeschouwers getuige waren, het volgende verslag. De Borne aanval heeft haar goede reputatie niet kunnen hooghouden en de smadelijke nul is dan ook een grote fout. Kansen zijn er genoeg geweest, doch productief zijn deze niet gemaakt. De aanval, waarin het slechts van Muis sr. en Groenhuizen moest komen, was daartoe te zwak. De binnenspelers, waarvan van Wezel te langzaam was, waren bij een Borne-aanval nooit voor het Z.A.C.-doel, terwijl linksbuiten Kempers steeds treuzelde met zijn voorzetten en gebrek aan snelheid en enthousiasme mist. De middenlinie heeft haar zware taak naar behoren vervult en speciaal Landkroon sr. kan op een goede wedstrijd terug zien. Lindeman begon zwak, doch herstelde zich na de rust volkomen, terwijl Huigen zijn uiterste best heeft gedaan. Het achtertrio was deze middag het beste deel van het elftal en heeft de zwartjes voor een groter verlies behoed. De backs waren trapvast en het pleit voor hun kunnen, dat de gevaarlijke Bakhuijs deze middag voor het eerst eens geen goal heeft kunnen scoren. De eerste helft pakt Z.A.C. de leiding 5 minuten voor tijd, middels een goal van linksbuiten Freeve. De tweede helft tapt Borne uit een ander vaatje en is zij de aanvallende parij, alhoewel in haar aanvallen niet zoveel dreiging zit als in de aanvallen van de tegenstander. De keepers moeten om beurten hun kunnen tonen en voor Möller heeft er een goede kijk op als Bakhuijs hem met een prachtige kopbal in de hoek wil verrassen. Ook van Wezel probeert het met een kopbal en Muis sr. met een laag schot, echter beiden treffen geen doel. Uiteindelijk komt Z.A.C. op 2-0 en is de wedstrijd beslist. Evenals vorig jaar is Borne dus weer in het zicht van de haven gestrand. Dan moet het volgend jaar maar, drie maal is scheeprecht. Financieel is de vereniging er zonder twijfel wel bij gevaren, doch ook moreel is Borne er niet op acheruitgegaan, getuige de overgrote schare van ca. 1000 supporters die haar per extra trein, bussen en per fiets vergezelde, om niet eens te praten over de overgrote belangstelling op de Bleek(live radioverslag), waar zeker een groot aantal nieuwe supporters gewonnen zijn. Het jaar daarop lukte het de geelzwarten wederom als tweede te eindigen. Het seizoen 1935/1936 werd weer een succes-verhaal, want de geel- zwarten sloten dit jaar af met het kampioenschap van de 2e klasse. Er werd met N.E.C. en S.C.H. gestreden om promotie naar de 1e klasse, welke helaas aan de neus van Borne voorbij ging. In het seizoen 37/38 wederom een tweede plek, met slechts 1 keer verlies en 5 gelijke spelen. Het seizoen 38/39 is Borne slechts een middenmoter, met 18 punten uit 18 wedstrijden.

De voetbalvelden van de B.V.V. Borne door de jaren heen

Het eerste veld lag, waar nu de wijk Stroom Esch ligt, achter “de Hoge Brug”, aan de Weerselosestraat. Deze velden waren niet mooi groen, maar bestonden voor het grootste deel uit zandgrond. In 1914 vond reeds de eerste verhuizing plaats, en wel naar een weide aan de Azelosestraat, daar waar nu de Zijdestraat ligt. Dit veld deed niet alleen dienst als voetbalveld, maar ook de Bornse Rijvereniging gebruikte dit veld. De, in die tijd, bekende ritmeester, dhr. Flutz, gaf hier zijn lessen aan oa. Ir. Joh. Spanjaard, de gebr. Knuif en de Hulshofs. Twee jaar later zorgde de eerste wereldoorlog ervoor dat wederom verkast moest worden, en ditmaal naar de Bornerbroeksestraat, ter hoogte van het Pannekoekenhuis. Hier behaalde Borne enkele goede resultaten, zoals in het seizoen 1918/1919, waar het kampioen van de T.V.B. werd en promotie naar de N.V.B. maakte. Onder andere deze promotie maakte het noodzakelijk, weer een andere lokatie voor onze voetbalclub te zoeken. De eisen die namelijk gesteld werden aan velden van clubs uitkomend in de T.V.B., verschilde aan die van elftallen uitkomend voor de N.V.B. Daar waar de T.V.B. genoegen nam met een afgestoken heideveld of zandvlakte, daar moesten teams uitkomend voor de N.V.B., toch echt over een groene grasmat beschikken. Gelukkig vonden onze toenmalige voorzitter, dhr. Verwey en dokter Stomps een terrein voor 1jaar; een weideveld aan wat toendertijd de Almelosestraat was. Op deze plek staat nu de fabriek van Jonge Poerink. In 1920 verhuisden de Geelzwarten wederom een keer naar de andere kant van Borne, namelijk naar een nieuw aangelegd voetbalveld aan de Deldensestraat, ter hoogte van de algemene begraafplaats. Dit terrein lag dus vlak achter waar nu het viaduct over de A1, A35 is aangelegd. In 1924 vindt Borne een definitiefe stek, als het terrein aan de Prins Hendrikstraat in gebruik wordt genomen. Velen van ons zullen zich dit terrein nog goed voor de geest kunnen halen. Op deze lokatie behaalde Borne goede successen en werd ook de accommodatie steeds verder uitgebreid. Zo kreeg het hoofdveld zit- en staantribunes en verlichting. Ook kregen ze hier een tweede terrein met kleedkamers. Het was hier vaak een drukte van belang, met als een van de hoogtepunten een promotiewedstrijd in 1944, waar maar liefst 8.000 toeschouwers getuige van waren. Helaas moest door woningbouw in 1975 dit terrein verlaten worden. Hierna ging Borne over naar de huidige lokatie sportpark “ ‘t Wooldrik”. Dit is ondertussen onze echte thuishaven. Het sportpark beschikt over een mooi clubhuis, genaamd ‘de Stoep’. En de in 1995 geopende tribune zorgt ervoor dat de toeschouwers een goed en droog zicht op de wedstrijd hebben.

Borne tijdens de tweede wereldoorlog

In het seizoen 1939/1940 haalde Borne wederom een kampioenschap binnen. Tijdens dit jaar, het eerste van de tweede wereldoorlog, had de K.N.V.B. besloten over te gaan tot een noodcompetitie. Borne zat ingedeeld bij Wilhelminaschool, Almelo, Wierden, Rijssen V., Nijverdal, Golto en La Premiere. Op 14 april wordt het kampioenschap binnengehaald door middel van een stijlvolle 10-0 winst op Nijverdal. Op zondag 21 april is het kampioenschap al binnen, als er een uitwedstrijd tegen W’school op de kalender staat. Hierover het volgende verslag. Als onder leiding van scheidsrechter Hardick wordt afgetrapt, neemt Borne gelijk het initiatief en het spel is nog geen minuut oud of Muizebelt schiet hard tegen de paal om daarna het terugspringende leer kalm in het doel te deponeren. In de daarop volgende minuut wordt de voorsprong reeds verder vergroot tot 0-2, wanneer de School-verdediging te veel aandacht aan Muizebelt schenkt en daardoor Groenhuizen de gelegenheid krijgt hard en hoog in te schieten. De School wordt daardoor wakkergeschud en al spoedig krijgt Haasewinkel een kansje, als de Borne-verdediging wat te nonchalant speelt. Een hard schot gaat dan via de handen van Möller corner. Deze corner levert echter niets op. Geregeld is Borne in de aanval, doch weet de goede richting nog niet te vinden. Een snelle uitval van de School heeft dan succes. Ter Horst , die ver naar voren is gekomen, plaatst de bal met een boog voor het doel en met een prachtige omhaal weet Haasewinkel de achterstand te verkleinen. Slechts 3 minuten later antwoordt Borne wederom en scoort Muizebelt uit een voorzet van Groenhuizen, 1-3. Na de hervatting is er slechts één ploeg aan het woord, nl. Borne, maar toch duurt het nog een half uur, voordat Tolhuis een voorzet van Groenhuizen weet te benutten. Vijf minuten later is het weer Muizebelt, die een voorzet van Groenhuizen onberispelijk langs Ardesch plaatst, terwijl Lindeman na 40 minuten spelen een voorzet van Tolhuis in een doelpunt omzet.(1-6) Vlak voor afloop brengt Muizebelt de stand op 1-7 door een vrije schop even buiten het strafschopgebied onder de vallende Ardesch door in het net te plaatsen. Op 7 april heeft de K.N.V.B. het besluit genomen, dat in het seizoen 1940/41 een normale competitie zal worden gespeeld, ongeacht of er in ons land dan nog mobilisatie is. Aan deze competitie zullen promotie- degradatieregelingen verbonden zijn. De noodcompetitie, zoals deze dit seizoen heeft gefungeerd, zal dus in geen geval worden verlengd. In het seizoen 40/41 zit Borne ingedeeld in de 2e klasse A. Het lijkt er lang op, dat de geelzwarten ook dit jaar weer met de eer zullen gaan strijken, maar het seizoen duurde net even iets te lang. Hierdoor moest Borne dit jaar genoegen nemen met een 2e plek. Onder andere de wedstrijd op 5 mei 1941, uit tegen Rijssen Vooruit had niet het beoogde resultaat. Over deze wedstrijd het volgende verslag; Het is Borne niet gelukt de inzinking, welke de laatste weken was te constateren te boven te komen. Na een zeer goede competitie, waarbij alle wedstrijden gewonnen werden, is de eindspurt zeer slecht geweest, waardoor het kampioenschap aan Rigtersbleek kwam. De wedstrijd tegen Rijssen Vooruit had zeer veel overeenkomst met die van veertien dagen geleden te Enschede tegen Rigtersbleek, zowel wat spelwijze betreft, als het door de tegenpartij gemaakte doelpunt. Borne kreeg een tegenstander in het veld, die van het begin tot het eind gezwoegd heeft en alle middelen toepaste, om Borne een of twee punten te ontfutselen. Na de rust werden door de thuisclub vele ballen buiten het veld getrapt. Muizebelt en G. Groenhuizen werden zwaar geschaduwd en konden weinig uitrichten. Van deze situatie wisten de andere voorhoedespelers echter niet te profiteren. Het leek ons toe, dat de nederlaag tegen Rigtersbleek het vertrouwen bij de Borne-voorwaartsen danig had geschokt. Het is toch wel opmerkelijk, dat thans in twee wedstrijden slechts 2 doelpunten werden gescoord, terwijl in vorige ontmoetingen het gemiddelde 5 was. Het doelpunt van Rijssen Vooruit was ongetwijfeld verdiend, docht had door Möller gekeerd kunnen worden. De Borne-doelman deed zeer goede dingen, doch daarnaast was hij enige malen zeer gevaarlijk in het wegwerken. De eerste helft heeft Borne de wind mee, maar weet ondanks dit voordeel niet echt gevaarlijk te worden. In de tweede minuut krijgt Rijssen V. al een grote kans, maar via het been van Möller, wordt deze bal tot corner verwerkt. Nadat de gastheren het eerste kwartier de toon hadden aangegeven, kwam Borne langzamerhand los. Een vrije trap op het R.V.-doel werd door G. Groenhuizen hard ingeschoten. De keeper wist dit schot echter te keren. Na de thee leek het of Borne wat meer zou komen opzetten, maar een serie aanvallen had geen resultaat. Er waren 15 minuten gespeeld, toen door RV een hoge bal voor het doel werd geplaatst. Landkroon liet de bal lopen voor Möller, die het leer weliswaar ving in eerste instantie, maar de aanstormende midvoor van RV. wist de bal alsnog in het net te laten verdwijnen. Borne probeerde een andere opstelling en zette alles op alles. 5 minuten later was het Muizebelt, die met een laag schot vanaf de rechtsbuitenplaats de gelijkmaker scoorde. De Borne-voorhoede kwam nu los en even later dacht met Muizebelt voor de tweede maal te zien scoren, echter zijn schot ging naast. R.V. moest alle zeilen bijzetten. Het laatste kwartier wist ze zich echter van de druk te ontdoen en verkeerden beide doelen beurtelings in gevaar. Tot doelpunten kwam het echter niet meer en zo bleef de eindstand steken op 1-1.

Door de gemeentepolitie werd in samenwerking met de controleur der distributiedienst te Borne, een schoenwinkelier bekeurd, terzake het verkopen van schoenen zonder bon. De koper, welke over 5 paar goede schoenen beschikte, kreeg eveneens procesverbaal, terwijl de schoenen in beslag werden genomen. In het seizoen 41/42 lukte het de Geelzwarten wederom het kampioenschap binnen te halen. Onderstaand verslag geeft een goede impressie van de belevenis van dit kampioenschap in oorlogstijd. Borne heeft na een succesvol seizoen weer op verdiende wijze het kampioenschap in de 2e klasse A binnengehaald. Goede clubgeest, enhousiasme en wilskracht zijn enkele van de factoren die tot dit fraaie resultaat hebben geleid en die de nieuwe kampioenen ook in de komende promotiewedstrijden gevaarlijke tegenstanders zullen blijken te doen zijn. Borne bestond veertien dagen geleden 30 jaar. Wegens de huidige omstandigheden is van een feetelijke herdenking afgezien. Het eerste elftal heeft echter thans zelf voor het mooiste geschenk gezorgd, dat de vereniging door ieder van harte zal zijn gegund. Wij wensen Borne van harte geluk en een toekomst, waarin nog tal van successen vele malen vreugde en voldoening in het Borne-kamp zullen brengen. De kampioenswedstrijd zelf, was een uitwedstrijd tegen Rijssen Vooruit.Via Muizebelt(2x), Tolhuis en van Wezel stond Borne tijdens de thee al met 4-0 voor. Na de rust wist RV nog tegen te scoren, maar het kampioenschap was binnen. Zodra de scheidsrechter voor het einde floot, stroomden de talrijke Borne-supporters het veld op en droegen de spelers naar de kleedkamers, waar de voorzitter, de heer C. Brasser, het eerste elftal met het behaalde kampioenschap com-plimenteerde. De heer Vosman bracht namens het Oostelijk districtsbestuur en RV de gelukwensen over. Namens de supporters werden bloemen aangeboden. Bij aankomst van de trein te Borne was het zwart van de mensen bij het station. De Bornsche Harmonie zette, toen bestuur en spelers naar buiten kwamen, een “lang zullen ze leven” in. Vervolgens voerde namens de supporters G. Vierdag het woord, die aanvoerder D. Landkroon een krans aanbood. Onder de vrolijke tonen der muziek zette de stoet zich in beweging – de spelers in een landauer en Jan Plezier – en zo ging het naar café Meijering, het clublokaal, waar bestuur, spelers en ontvangstcommissie zich aan een welvoorziene tafel verenigden. Daarna bleef men nog geruime tijd in intieme kring bijeen. In de loop van de avond kwamen de besturen van Neo en GroenZwart, beide onder het aanbieden van bloemen Borne complimenteren, terwijl ook de Bornsche Harmonie bij monde van de heer Legtenberg, de scheidsrechtervereniging en de Bornsche Vischclub (bloemen) gelukswensen aanboden. In de winter van 41-42 was het lange tijd zeer koud, met temperaturen tot 15 graden onder 0. Vele dagen bleven de vensterruiten bevroren. De 19e januari wordt wegens kolenschaarste de textielfabriek gesloten. Dit duurt tot maart en tijdens deze periode krijgen alleen kostwinners een steunbedrag. Ook de scholen zijn 5 weken gesloten. De waarnemen nat. Soc. Burgemeester Klein Nagelvoort, geeft bevel een gemeentebos te kappen. Elk gezin kan 8 dennenstammen krijgen. Een wilde bedrijvigheid breekt los, men rijdt op alle voertuigen en sleept sleden of zomaar door de sneeuw zijn 8 stammen huiswaarts. Borne wist niet te promoveren in het seizoen 41/42, zodat ook het volgende seizoen in de 2e klasse A werd gespeeld. Het was wederom prijs in het seizoen 42/43, want wederom werd, ten koste van Hengelo en NEO, het kampioenschap binnengehaald. Nadat in dit seizoen 13 keer winst was behaald, 2 keer gelijk was gespeeld en waarin 3 wedstrijden werden verloren, had Borne na de laatste speeldag 2 punten meer als de concurrentie. In deze 18 wedstrijden werd 69 keer het net gevonden, terwijl de Borne goalie de bal 31 keer uit het net moest vissen. Opvallend is dat de competitie al op 21 februari haar laatste wedstrijd kende. Hierna werd nog een bekerprogramma ingelast. Tijdens deze bekerwedstrijden verliest Borne oa. van NEO, Rijssen Vooruit en Heracles, zodat dit bekeravontuur geen lang leven beschoren is.

Op 26 juli 1942 vielen in de nacht uit een onbekend gebleven vliegtuig 12 brisantbommen in de Spanjaardswijk en omgeving. Als gevolg van de explosies werden 9 woningen aan de Christoffel Scheelestraat (Wilhelminastraat), de huisnummers 24 t/m 40, respectievelijk bewoond door de families Pool, Aanstoot, van der Veen, van Munster, Bosman, Bruning, Hilbrink, Pelle en Breider, ernstig beschadigd. Acht huizen aan die straat hadden lichte schade. Ook in de omliggende straten was aanzienlijke schade aan diverse panden. Vanwege het nachtelijke uur sliepen de meeste van de bewoners en men mocht van geluk spreken dat, gezien de omvang van de schade, slechts twee personen gewond raakten, waarvan één zwaar; de heer A.J. Bosman, een 41-jarige chauffeur, wonende in het pand van Christoffel Scheelestraat 32.(Dit pand is momenteel nog steeds familiebezit van de Bosmans, want hier woont onze huidige voorzitter, Bert Bosman) In totaal werden 80 panden min of meer beschadigd. Tijdens het seizoen 43/44 is er wederom een kampioenschap voor Borne in de Oostelijke 2e klasse A. Door dit resultaat siert een foto van dit kampioensteam op 11 april 1944, het voorblad van het Twentsch Nieuwsblad op. Er moesten twee beslissings-wedstrijden tegen Hengelo aan te pas komen, voordat het kampioenschap binnen was. De tweede wedstrijd, op het veld van Enschedese boys, zorgde voor een beslissing in deze klasse. Met 1-0 werd in een zeer matige vertoning gewonnen, middels een goal van de Bornse linksbinnen Eysing. Tijdens de promotie-wedstrijden om een plaats in de 1e klasse komt Borne uit tegen Be Quick(Zutphen) en Vitesse(Arnhem). Helaas gaan deze wedstrijden verloren. Voor de beslissende thuiswed-strijd tegen Vitesse heeft het Bornebestuur besloten het aantal zitplaatsen met 2000 uit te breiden, zodat 8000 toeschouwers getuige waren hoe Borne Vitesse met 4-1 versloeg. Doelpunten-makers deze middag waren Loo, Eijsink (2x) en Groenhuizen. Het tweede doelpunt was een opmerkelijke, want het was de Vitesseverdediger Schoorl, die de bal over de eigen achterlijn trapte, aangezien er een Bornespeler geblesseerd voor het Vitessedoel lag. De daarop volgende corner, genomen door Muizebelt, werd door Eijsink van grote afstand schitterend ingekopt. Op zondag 10 oktober 1943 won Borne met 6-3 van Phenix. Loo scoorde in deze wedstrijd 5 maal, terwijl Eijsink voor nummer zes zorgde. Opvallend is dat tijdens deze wedstrijd tussen 15.15 en 15.30 uur een vliegtuig uit de lucht wordt geschoten, waarvan alle aanwezigen op het sportpark getuige zijn. Het gaat om een Duits eenpersoons jachtvliegtuig. Het vliegtuig stortte neer in het weiland van boer Schwering aan de Burenweg. De piloot van het Duitse toestel wist voortijdig zijn brandende kist te verlaten en kwam met verbrande handen en gezicht terecht nabij de boerderij van Dreteler. Omwonenden vertelde hij dat het zijn 3e parachutesprong uit een vliegtuig was geweest. De competitie voor het seizoen 44/45 komt maar moeizaam op gang. De oorlog nadert haar einde en vraagt veel van de bevolking. De N.V.B. besluit om dit seizoen weer over te gaan op een noodcompetitie. Borne zal dit jaar niet in competitieverband uit-komen. De eerste wedstrijd die de ‘zwartjes’ spelen na de bevrijding, is er eentje tegen het Dorset team. Deze wedstrijd werd met 8-3 verloren van onze bevrijders.

Periode 1946 - 1955

De eerste seizoenen na de oorlog, blijft Borne een tegenstander waar rekening mee gehouden dient te worden, het kampioenschap wordt echter enkele seizoenen net niet gehaald. In de seizoenen 45/46 t/m 49/50, eindigt Borne achtereenvolgens op de 2e, 6e, 4e, 6e en nogmaals een 2e plek. Op 30 augustus 1947 is de rondweg officieel door de burgemeester open gesteld voor het doel, waarvoor deze is aangelegd, namelijk het snelverkeer om het dorp heen te leiden in plaats van erdoor. Deze betonweg, tot dusver wandelweg zondag’s publiek, speelplaats voor de jeugd en fietsweg, wordt nu alleenrecht voor suizende auto’s. Want zolang de fietspaden ontbreken, is het de wielrijders verboden van deze weg gebruik te maken. Ter zijne tijd volgen de betonnen rijwiel paden.Tijdens het seizoen 1950/1951 is het weer prijs. De twee na laatste wedstrijd van dit seizoen is een uitwedstrijd tegen Labor uit Deventer, waarover het volgende verslag. In een vooral voor de rust aantrekkelijke wedstrijd, is het Borne gelukt de beide puntjes uit Deventer mee naar huis te nemen. Het begin liet al direct zien dat Labor niet van plan was de overwinning kado te doen. Met snelle aanvallen werd de defensie van Borne op de proef gesteld. Na 14 min. kreeg Labor een vrije trap te nemen. Jager plaatste keurig voor doel, zodat Voortman niet anders te doen had dan de bal met de borst in het doel te werk- en. Vijf min. later kreeg de Leeuw door een misstap in de Labor-defensie een niet te missen kans en van korte afstand schoot hij hard in, 1-1. In de 28e min. kreeg P. Maatman de bal te pakken. Met een snelle rush rende hij op doel af en onhoudbaar voor keeper Douwsma verdween de bal in het Bornedoel. (2-1) Na de rust pakte Borne onmiddellijk flink aan. Toch duurde het nog even voor men succes zou boeken, al was dit op vrij gelukkige manier. J. Horst hield de bal wat te lang bij zich. Van Wezel ontfutselde hem de bal, gaf de bal door naar de vrijstaande Loo en deze scoorde met een hard schot de gelijkmaker. Borne zette nu alles op alles. Labor werd geheel in de verdediging gedrongen. Na 25 min. spelen in de tweede helft kreeg Borne een corner te nemen. Met een kopbal maakte van Wezel het winnende doelpunt voor zijn club.(2-3) Met dit resultaat is Borne bijna kampioen. Uiteindelijk lukt het Borne ook uit de laatste twee wedstrijden van dit seizoen nog 2 punten te halen, zodat Borne wederom kampioen is in de 2e klasse A. In de daarop volgende beslissingswedstrijd om een plek in de 1e klasse, moest Borne op het Go Ahead terrein in Deventer tegen Quick Nijmegen aantreden. Voor maar liefst 20.000 toeschouwers lukte het Borne echter wederom niet het 1e klasseschap binnen te halen. Quick won met 2-0.Het seizoen 1951/52 leek in geen enkel opzicht op de voorgaande jaren. Hier een wedstrijdverslag uit januari 1951 tegen Eilermark. Eilermark, zonder Belt spelend, heeft gisteren een punt moeten afstaan aan Borne, dat fel van zich afbeet en het gelijke spel volkomen verdiende. De kwaliteit van het spel was niet om hoogmoeds-ideeën van te krijgen, maar de sfeer was aantrekkelijk door de grote spanning die er heerste. Geen van beide ploegen slaagde erin een grote voorsprong te nemen, doch hebben wel beide de leiding gehad. Eilermark het eerst door een doelpunt van van Dam, die het voorbereidende werk van Perik netjes afmaakte. De vreugde was van korte duur, want drie minuten later scoorde de Leeuw voor Borne. Een misverstand in de achterhoede van Eilermark was oorzaak van het tweede Bornse doelpunt, dat na de hervatting gemaakt werd door Dalstra.Doch ook Eilermark slaagde erin de achterstand weg te werken. Het was Perik die een goede combinatie met Kelder besloot met een tam schot, dat Douwsma te machtig was. Vrij fortuinlijk namen de kampioenen weer de leiding, toen de bal via het lichaam van Koens in het doel belandde. In de resterende minuten profiteerde van Dam van een goed door Kelder genomen hoekschop en zo kregen beide partijen toch nog loon naar werken. Borne belandde dit seizoen uiteindelijk samen met UDI op de 10e/11e plaats, waarbij de 11e plek goed was voor degradatie. De beslissingswedstrijd om deze degradatie, werd gelukkig gewonnen met 2-0, zodat Borne ook het volgende seizoen verzekerd was van een plek in de tweede klasse.

Het seizoen 52/53 lukte het Borne niet, zich te handhaven in deze klasse. Met 15 punten uit 20 wedstrijden, was Borne de minste van dit gezelschap en zorgde een 11e en laatste plaats op de ranglijst voor degradatie. Het onderlinge kracht-verschil was dit jaar zeer klein in deze klasse, want de nummer 5 had slechts 4 punten meer behaald dit seizoen. Hier het verslag van de dramatische wedstrijd tegen Achilles. Het begin van deze wedstrijd was zenuwachtig. Borne herstelde zich het eerst en ging de Achilles-defensie op de proef stellen. Verder dan enkele hoekschoppen brachten zij het nochtans niet. Eén keer moest ter Elst zich uit zijn doel wagen om Dolstra het scoren te beletten. De minder talrijke Achilles-aanvallen, schiepen minstens evenveel gevaar voor de Geelzwarte veste, waar het gemis van Draaier zich ter dege deed gevoelen. Zijn plaats vervanger Ezinga beperkte zich er voorlopig toe de aanvallen te onderbreken, maar besteedde aan de opbouw minder zorg. Borne had in arren moede, nu haar derde stoppersspil in dit seizoen verstek moest laten gaan, een beroep gedaan op Jan Mulder. Deze bezette de linksbinnenplaats en deed hier zeer nuttig werk. Dolstra voelde zich deze middag op de midvoorplaats blijkbaar vrijer dan anders nu hij geen stopperspil tegenover zich had. Hij wist zich enkele keren door de defensie te wringen, maar kon niet tot het beslissende schot komen. In dit opzicht ging er van het roodwitte aanvalsquintet meer kracht uit, waardoor Douwsma genoopt werd onophoudelijk op te letten. Het was jammer voor deze doelman, dat een botsing tussen hem en rechtsback Loo op een doelpunt kwam te staan. Bij een scherpe voorzet van rechts stormde hij uit het doel om de aanval af te slaan, op hetzelfde moment dat Loo zijn hoofd onder de bal zette. Het resultaat hiervan was dat Loo neer ging en de bal het veld in sprong. Gerard Wienk schoot het leer beheerst in het verlaten doel. De Bornsen wilden echter niets van een nederlaag weten en wisten het spel te verplaatsen. Dit resulteerde in een aantal corners en een scherp schot van Dolstra, dat in de handen van doelman ter Elst, die de wedstrijd van zijn leven speelde, belandde. Even later maakte hij met een spectaculaire snoeksprong een kopbal van Van Neck onschadelijk. Aan de andere kant stopte Douwsma een flitsend schot van Wienk. Twintig minuten voor het einde voerde de aanhang van Borne op. De tot dusverre vergeefse pogingen, werden eindelijk met een doelpunt bekroond. Dolstra speelde de bal keurig voor de voeten van van Neck, die daardoor een vrije schietkans kreeg.De hard ingeschoten bal beukte de onderkant van de lat en sprong van daaruit in het net. Daar een gelijkspel voor Borne voldoende was om het tweede klasserschap te behouden, kende het enthousiasme der Borne-supporters geen grenzen. Nauwelijks vijf minuten later viel de valbijl. Gerard Wienk was naar voren gedirigeerd en bezorgde daar de geelzwarte defensie door zijn onvermoeid en taktisch werken heel wat onrust. Met een onverwachte kopbal, bezegelde hij het lot van Borne. Had Borne een speler met dergelijke schutterscapaciteiten in zijn gelederen gehad, dan waren de rollen ongetwijfeld omgekeerd geweest, want doelkansen waren er aan geelzwarte zijde veelvuldiger dan bij de Hengeloërs. Het seizoen 53/54 lukte het Borne niet het tweede klasseschap weer terug te pakken. Met 21 punten uit 22 wedstrijden, pakte Borne dit jaar een teleur stellende 8e plek. Over de wedstrijd tegen een oude bekende, Phenix het volgende verslag;Met een fel slotoffensief in het laatste kwartier van de wedstrijd, wist Phenix een verdiende overwinning op Borne te behalen. Al direct na het beginsignaal trok de thuisclub ten aanval en met een hard schot van midvoor Verboom was het al direct raak. Na dit verrassende succes van de thuisclub begonnen de bezoekers met snelle aanvallen het Phenix doel te bestoken en succes bleef dan ook niet uit. Toen in de 25e minuut een schot van de Bornse linksbinnen tegen de paal belandde en weer in het veld stuitte was het rechtsbuiten Kruitbos, die rustig langs de Enschedese doelman schoot, 1-1. Vijf minuten later was het de 16 jarige Dalstra, die met een mooi schot de bezoekers de leiding gaf. Bij een plotselinge aanval van de thuisclub, wist een back van Borne de bal nog net uit het doel te trappen. Na de hervatting was het Phenix dat de toon aangaf en de achterhoede van Borne had het zwaar te verduren. Daar doelman Douwsma in uitstekende vorm verkeerde, bleef succes voorlopig uit. Een kwartier voor het einde van de wedstrijd wist Verboom het tweede doelpunt en tevens de gelijkmaker langs Douwsma te schieten. Met een denderend slotoffensief trok Phenix toen ten aanval en het was Bruinewoud die het verdiende doelpunt scoorde, 3-2.In 1953 lieten de Bornse boeren zich van de beste kant zien. Zij brachten 25.000 kilo hooi, 25.000 kilo stro en 20.000 kilo bieten bijeen voor hun collega’s in Zeeland en West-Brabant, die zwaar getroffen waren door de watersnoodramp. De drie plaatselijke landbouwcoöperaties maakten bovendien nog eens drie duizend gulden over aan het getroffen gebied. Het seizoen 54/55 werd afgesloten met een gedeelde tweede plaats met Dos ’19, achter kampioen Phenix. Aangezien ook de tweede plek recht gaf op promotie volgde een beslissingswedstrijd tegen ditzelfde Dos ’19. Deze beslissingswedstrijd werd gewonnen met 4-1 en Borne mocht zich weer opmaken voor de tweede klasse.

Periode 1955 - 1970

In 1956 eindigt het eerste 1e elftal van de B.V.V. Borne het seizoen 1955/1956 met een 1e plaats in de 2e klasse A van de KNVB. Door op zondag 2 juni uit tegen Labor in Deventer gelijk te spelen was het kampioenschap een feit. Het ontvangst in Borne was zeer groots, honderden stonden te wachten bij De Vier-sprong en juichten de kampioenen hartelijk toe. Voorafgegaan door junioren en een damesgroep van D.O.O. met de Bornse Harmonie, maakten daarna de spelers met bestuur, gezeten in landauer en auto’s hun zegetocht door Borne naar hotel Van der Laan, waar het bestuur de spelers een warme maaltijd aanbood. ‘s Avonds vond vanaf 8 uur de officiële huldiging plaats. Echter, voor promotie naar de 1e klasse moest nog wel een nacompetitie worden gespeeld want voor de twee vrije plaatsen in de 1e klasse waren 4 kandidaten, te weten Borne, Be Quick uit Zutphen, H.S.C. uit Hoogezand en G.R.C. uit Groningen. Be Quick weet als eerste te eindigen, Borne en H.S.C. eindigen samen op de tweede plaats en dus moet er een beslissingswedstrijd gespeeld worden. Deze wedstrijd weet Borne te winnen met 3-1 en promoveert daarmee naar de 1e klasse der amateurs van de KNVB. Het elftal bestond in die tijd onder meer uit volgende spelers: Freddy Kruitbosch, Arie van Neck, Theo Tip, Juul Klepper, Freek de Leeuw, Gerrit de Jong, Be Draaier, Henk Kremer, Kees Elzinga, M. Mateboer en Gerrit Groenhuyzen. Theo v.d. Velde. Trainer was Albert Muizebelt.In het seizoen 1956/1957 nam de B.V.V. Borne met 4 seniorenelftallen deel aan de competitie. Het eerste was zoals reeds aangegeven, gepromoveerd naar de amateur 1e klasse waar de start moeizaam verloopt zie onderstaande verslag.De inzet van de competitie van Borne in haar nieuwe klasse, is nu niet bepaald denderend geweest. Met 3-1 werd in Oldenzaal van Quick verloren. Borne moest het in deze wedstrijd doen zonder v.d. Velde, v. Neck en Kruidbosch, die allen geblesseerd zijn. De wedstrijd waarvan de leiding niet best was viel niet mee, er werd te hard gespeeld, de sfeer werd daardoor onprettig. Het is te hopen dat de zwartjes spoedig weer volledig kunnen uitkomen. Met de nodige moeite weet Borne zich te handhaven in de 1e klasse. Er moet zelf een beslissingswedstrijd aan te pas komen waarvan hieronder het verslag. Borne behoudt haar 1e klasse. Met 6-2 hebben de zwartjes 2e paasdag de beslissingswedstrijd van W.A.V.V. gewonnen. Een mooie wedstrijd is het niet geworden. Het Be Quickveld was door de droogte keihard. De bal licht, daardoor levendig. Hierdoor was het voor de spelers moeilijk, waarbij ook de zenuwen nog een rol speelden. De Borne-achterhoede had hier in het begin alle moeite om de talrijke W.A.V.V. –aanvallen te weerstaan. Na 6 min. lukte dit niet en de Wageningse linksbuiten gaf met een ferm schot Mateboer geen kans. De zwartjes wisten zich echter ook langzaam aan de terreinmoeilijkheden aan te passen. De W.A.V.V.- achterhoede werd dan ook eens flink aan de tand gevoeld, echter voorlopig zonder succes. Ongeveer 10 min. voor rust werd de stand gelijk toen uit een doelworsteling Hagreis inschoot. Met 1-1 kwam de rust. Ook na rust waren beide partijen aan elkaar gelijk, tot 20 min. na rust van Neck uit een pas van De Leeuw Borne de leiding gaf. Dit gaf de Bornsen moed. Men bleef aanvallen en 5 min. later was het weer v. Neck die zich keurig vrijspeelde en daarna beheerst inschoot 3-1. De W.A.V.V. stopper ging daarna naar voren wat een verzwakking van hun verdediging betekende. Borne kreeg enige fraaie kansen die niet benut werden. Toch werd het 6-1 door doelpunten van De Leeuw, van Neck en Kruidbosch. In de laatste minuut werd het zowaar nog 6-2. Onmiddellijk daarna floot de uitstekend leidende scheidsrechter het einde en had Borne het 1e klasseschap behouden.Diamanten bruidspaar. Het echtpaar A. Haan en F. Haan-Harder viert hun 60-jarig huwelijksfeest. Beiden zijn nog krachtige mensen, altijd nog druk in de weer. Wie kent Haan niet, de rijwielbewaarder op de markt en bij het B.V.V. terrein; in weer en wind doet hij ondanks zijn reumatiek en zijn 83 jaar zijn werk. In het seizoen 1957/1958 is Borne op een 9e plaats terug te vinden op de ranglijst. Ondanks deze matige klassering weet Borne, zeker bij de streekderby’s, veel publiek te trekken. Zo waren er bij de wedstrijd B.V.V. Borne- Hengelo ruim 3000 toeschouwers naar de P.H. weg gegaan om getuige te zijn deze wedstrijd die Borne overigens verloor met 1-2.B.B. oefening in de omgeving van de coop-zuivelfabriek. De paraatheid van de zogenaamde bokploegen van Borne en Bornerbroek zal bij de oefening worden nagegaan. Voor de jongeren onder ons, B.B. staat voor Bescherming Burgers, en was een organisatie die naast het leger bij calamiteiten ons burgers moest beschermen.In het seizoen 1958/1959 eindigt B.V.V. Borne, net als het seizoen er voor, op een 9e plaats in de klasse 1B van de KNVB. Een van de wedstrijden van dat seizoen was die tussen Borne en Sneek. Een mooie en goede overwinning heeft Borne zondag behaald op Sneek, dat tot nu de derde plaats innam op de ranglijst. Een knappe prestatie van de zwartjes. Het bleek al spoedig, dat het elftal zich niet gemakkelijk gewonnen zou geven. Men trok zich van de reputatie van de Friezen niets aan. Het spel van Sneek was wel wat meer verzorgd, maar toch had Borne voor de rust een klein overwicht.

Bij Borne was De Leeuw de maker van het enige doelpunt, toen de Sneker doelman bij een schot van Hagreis de bal niet onder controle kreeg, passeerde hij met een goed schot de doelman. Na rust wogen beide partijen tegen elkaar op. Wel werd tegen het einde Sneek wat sterker, toen Borne zich in de verdediging terugtrok om de voorsprong te behouden. Dit gelukte volkomen. Bij het eindsignaal was Borne 2 punten rijker en mede doordat V.D.Z. van Hengelo verloor, hadden de Bornsen de laatste plaats overgedaan aan V.D.Z.Geen nachtwacht! Door het Folklore Comité is besloten dit jaar door de Nachtwacht geen toespraak en de daarbij behorende rondgang te doen houden. De voornaamste reden is wel, dat het de laatste jaren zo’n herrie was, dat van het gehele folkloristische geval niet veel terechtkwam.In het seizoen 1959/1960 moet Borne nog een stapje terug doen ten opzichte van de twee vorige jaren en eindigt het op een 10e plaats. Als de competitie is afgelopen kan de balans worden opgemaakt, van de 24 gespeelde wedstrijden weet Borne er 7 te winnen, speelt het 5x gelijk en verliest het 12x. Er werden 36 doelpunten gemaakt door onze voorwaartsen en 50x moest de keeper de gang naar het net maken. Toch waren er in dit seizoen nog 2000 betalende bezoekers bij de streekderby Borne-Hengelo welke door Borne werd gewonnen met 3-2. De doelpunten werden deze middag gemaakt door v. Neck 2x en Luiten van Hengelo die in eigen doel schoot. Donderdag voor Pasen kwamen voor de laatste maal in dit seizoen de plattelandsvrouwenafd. Borne en omstreken bij elkaar. In het Prot. Centrum was een groot aantal hunner bijeen. Na afhandeling van het huishoudelijke gedeelte werd onder leiding van mevr. Roelvink-Keppels, presidente, een Paasliturgie gehouden. Na dit sfeervolle gebeuren kwam men tenslotte aan de gezellige paastafel. Hoogst voldaan keerden de dames daarna huiswaarts.In het seizoen 1960/1961 slaat het noodlot dan toe, Borne eindigt op de laatste plaats en degradeert naar klasse 2B. Een van de wedstrijden tijdens deze competitie was Winschoten-Borne waar Borne helaas ook niet tot een overwinning kon komen, maar dat had zo zijn reden volgens het verslag in de Bornse Courant wat hieronder volgt.In Winschoten heeft Borne het zondag weer niet tot een overwinning kunnen brengen en is er daar niet best gespeeld. Er schijnen nog steeds spelers in het elftal te zijn die meer praten dan voetballen en die schijnbaar maar niet begrijpen dat met praten geen wedstrijd wordt gewonnen. Wanneer zij niet inzien, dat er door elf spelers van begin tot einde alles op alles gezet moet worden om de broodnodige puntjes te veroveren, dan zal hier door bestuur en elftalcommissie moeten worden ingegrepen. Wij hopen dat er zondag a.s. nu eens echt aan getrokken zal worden. Het werd in Winschoten een 4-2 nederlaag. Tot tweemaal toe wist men een achterstand in te lopen, maar tegen het einde moest een gelijkspel uit handen worden gegeven. Wordt er wel voldoende getraind door de spelers? Gesteld kan worden dat Borne voor de eerste klasse eigenlijk een maatje te klein was. In de periode dat Borne aan de eerste klasse deelnam eindigde het 2x op een 9e plaats, 1x op de 10e plaats en tenslotte op de 13e plaats waarna dus degradatie volgde. Zou het in de 2e klasse beter gaan?

Succes bij de voetbalpool.De liefhebbers van de voetbalpool die bij de B.V.V. Borne meedoen, hebben de laatste weken nogal succes. Twee weken geleden was het de heer C. Boks, die met 2 kolommen met 13 uitslagen goed ruim f 1900,— won en de vorige week de heer Miedema die eveneens met 13 uitslagen goed, circa f 930,— kon incasseren.In de tweede klasse B waar Borne nu in uitkomt is het even wennen, maar gaat het wel wat beter met Borne. Het seizoen 1961/1962 wordt afgesloten met een 6e plaats, waardoor Borne keurig in de middenmoot eindigt. Zo eindigt de wedstrijd Hattem-Borne in een 1-3 overwinning, hoe dit tot stand kwam kunt u lezen in het onderstaande verslag uit de Bornse Courant.Ook de tweede competitiewedstrijd heeft Borne tot een goed einde gebracht. Het werd in Hattem een 1-3 overwinning. Het blijkt toch wel dat de achterhoede aan kracht gewonnen heeft. Het is een wedstrijd geweest waarin beide elftallen heel hard hebben gewerkt en waarin de beslissing tegen het einde viel. Hattem liep direct hard van stapel en de Borne-achterhoede moest direct alle krachten geven om doelpunten te voorkomen. Geruime tijd lukte dit ook, doch tenslotte wist de Hattemse midvoor zijn club de leiding te geven. Lang hadden de Veluwebewoners hiervan echter geen plezier, want enkele minuten later scoorde Kremer de gelijkmaker. Met de stand 1-1 kwam de rust. Na de rust ging Hattem direct weer tot het offensief over, echter zonder succes. De Borne-verdediging wist zich staande te houden en dat de Bornse aanvallen ook niet ongevaarlijk bleken, bewees het doelpunt dat v. Neck na een fraaie combinatie scoorde. Hierna golfde de strijd op en neer tot enkele minuten voor het einde De Leeuw definitief in het voordeel van Borne besliste met een derde doelpunt. In 1962 wordt het 50-jarig bestaan van de B.V.V. Borne gevierd. In de jaarvergadering van 1961 wordt er reeds over gesproken. De ongun-stige financiële toestand noopt het bestuur de viering zeer sober te houden. Toch zal men trachten er een waardig feest van te maken. Geruime tijd werd met de aanwezigen de mogelijkheden hiertoe besproken. Dat het nog wel meeviel met de mogelijkheden blijkt wel uit het jubileumprogramma dat onder meer bestaat uit een feestmiddag voor de jeugd, een reunie voor oud spelers het vertonen van voetbalfilms, ere-avond in de kantine van Spanjaard, een jubileumwedstrijd, een feestbal en tot slot een groot lunapark met als afsluiting vuurwerk.De tweeduizend glazen die B.V.V. Borne in verband met haar 50-jarig jubileum aan de man brengt, zijn momenteel reeds uitverkocht. Men vestigde ons er echter de aandacht op, dat men zich niet ongerust hoefde te maken, want er zijn nog 1000 glazen bijbesteld.Wat niet voor mogelijk gehouden werd gebeurde toch in het seizoen 1962/1963, Borne werd kampioen van de tweede klasse B der KNVB en promoveerde zodoende naar de eerste klasse. De B.V.V. ers Bruining, Groothengel, Brink, Brand, Hagreis, Krikke, Douwsma, Wanders, Kulpe, Schoenmaker, Kuiper, de Leeuw, van Neck, te Riet, Smit, Leeftink, Muizebelt, Kremer, Vrielink, Kwaitaal en Drees waren hiervoor verantwoordelijk. Een creatieve geest van die tijd haalde een slogan uit die namen, als u de onderstreepte letters achter elkaar zet en tussen de namen Hagreis/Krikke, Douwsma/Wanders, Kuiper/de Leeuw, en Muizebelt/Kremer een spatie laat weet u om welke slogan het gaat! Nog even wat cijfers, Borne had er 22 wedstrijden voor nodig om kampioen te worden, dat leverde 12 overwinningen op, 6 keer een gelijkspel en 4 keer werd verloren. Borne zelf scoorde 39 keer en kreeg er 21 om de oren. Afscheid bij de gidsen. In de kringhut hebben de gidsen van de st. Martinagroep zaterdagavond afscheid genomen van twee van hun leidsters en wel van kapi T. Muller en kapi T. Bos.

Slechts een seizoen (1963/1964) duurt het optreden van de B.V.V. Borne in de 1e klasse D want op het einde van dat seizoen staat Borne op de een na laagste plaats op de ranglijst wat dus degradatie inhield. In dit seizoen werden slechts 7 wedstrijden gewonnen. Ook tegen Be Quick uit Zuthen lukt het niet te winnen, dit duel eindigt in een teleurstellend 1-1 gelijkspel. Meer dan een uur zijn de Bornsen ver in de meerderheid geweest en uit al die aanvallen wist de Bornevoorhoede slechts te doelpunten uit een strafschop die goed ingeschoten werd door Krikke. Een pover resultaat zeker als Be Quick vijf minuten voor het einde nog weet tegen te scoren en de stand zodoende op 1-1 zet. Tijdens de vrijdagavond in Almelo gespeelde voetbalwedstijd Rietvogels-Borne in het kader van het midwinterhoorntoernooi, had de 17-jarige Bornespeler L. Oldersma het ongeluk zo ongelukkig in de grond te trappen, dat hij met een gekneusde heup naar het Prinses Irene ziekenhuis moest worden overgebracht.

Het seizoen 1964/1965 verloopt voor de B.V.V. Borne zeer rustig er wordt afwisselend gespeeld, wel lukt het de voorwaartsen van Borne om dit seizoen de meeste doelpunten te scoren in hun klasse. Ondanks dat feit zat er toch niet meer in dan een 6e plaats op de ranglijst. De eerste wedstrijd van deze competitie was de tegenstander Dinxperlo. Daar werd met 4-1 van gewonnen door doelpunten van Brand, Swienink 2x en Wanders. Invallerdoelman good old Sietske Douwsma wist in deze wedstrijd een strafschop te stoppen.In de nacht van donderdag op vrijdag hebben kanariedieven een ongewenst bezoek gebracht aan vijf kanariehouders. In totaal werden 20 kanaries, die momenteel een vrij grote waarde hebben, meegenomen. L.J.W. uit de Nachtegaalstraat deed aangifte van de vermissing van een pony-paard. Het seizoen 1965/1966 had niet veel goeds in petto voor de B.V.V. Borne, want aan het eind van de competitie zou blijken dat Borne op de laatste plaats stond en degradatie dus een feit was. Later zou blijken dat Borne, in ieder geval in de twintigste eeuw, nooit meer zou terugkeren in de 2e klasse. Al met al een definitief afscheid dus dit keer.Het seizoen 1966/1967 is de eerste van vele seizoenen die in de 3e klasse worden gespeeld. In dit eerste seizoen eindigt Borne op de 6e plaats. Ietwat teleurstellend, want men had toch wel de verwachting gehad om hoger te eindigen. Wel kwamen ze hier een oude bekende tegen en wel NEO. Hieronder een klein verslagje over de eerste ontmoeting tussen beide clubs.In een vrij aardige sportieve wedstrijd hebben Borne en NEO met 2-2 tegen elkaar gelijk gespeeld. Beide elftallen telden nogal wat invallers. Door een wat grotere inzet wist NEO een 2-0 voorsprong te nemen. Het waren twee zeer goede doelpunten. De Borne-elf begrepen dat zij het tempo wat moesten verhogen, wat dan ook gebeurde met als resultaat dat de achterstand tot 1-2 werd ingelopen, nog voor de rust. Na de rust ging de strijd vrijwel gelijk op met Borne een tikkeltje meer in de aanval. Het gelukte de geel-zwarten dan ook de gelijkmaker te scoren. Beide ploegen kunnen met deze uitslag tevreden zijn.De collecte die in Borne, Zenderen en Hermte is gehouden door de commisie “Ontspanning Ouden van Dagen”heeft het mooie bedrag van f 2613,— opgebracht. Door de goede opbrengst is het mogelijk om de jaarlijkse autotocht weer doorgang te laten vinden.Het seizoen 1967/1968 zit er niet meer dan een vierde plaats in met 8 punten achterstand op nummer 1 zijnde Eiler-mark uit Glanerbrug.In het seizoen 1968/1969 eindigt de B.V.V. Borne op de derde plaats, met slechts 4 punten minder dan nummer 1, Tubantia uit Hengelo. In deze poule is men trouwens ook wel aan elkaar gewaagd, want tussen Tubantia en Berghuizen, dat op de een na laatste plaats eindigt, zit slecht 9 punten verschil.Het nieuwe winkelcentrum in het hart van Borne is vergevorderd. Tijd voor een naam. Het moet een pakkende naam worden, waardoor het nieuwe winkelcentrum een begrip wordt, niet alleen voor de eigen ingezetenen, doch voor heel Twente.Het seizoen 1969/1970 is een stukje minder succesvol dan het seizoen daarvoor. Voor Borne is slechts een achtste plaats weggelegd en het duurt dan ook tot lang in het seizoen voor Borne het 3e klasseschap kan veilig stellen. De overwinning van Borne tegen La Premiere droeg daar zeker aan bij, hieronder een kort verslagje van deze wedstrijd. In een zeer matige wedstrijd heeft Borne zondag met 1-0 gewonnen van het Almelose La Premiere en daarmee revanche genomen van de destijds in Almelo geleden nederlaag. Borne dat het nog steeds moet doen zonder Oldersma en Kuiper verloor ook deze middag haar aanvoerder doelman Baas, die na een botsing met een Almeloer, met een bloeduitstorting aan de dij voorlopig wel niet zal kunnen spelen. De beslissing in de wedstrijd viel pas 5 minuten voor het einde toen v. Engelen snel doorliep op een goede dieptepass en de Almelose doelman kansloos passeerde. De Bornse overwinning was wel verdiend.

Periode 1970 - 1985

In de vier seizoenen 1970/1971, 1971/1972, 1972/1973 en 1973/1974 presteert de B.V.V. Borne het om telkens op een 4e plaats te eindigen! Ze komen net iets te kort om de top te halen wat natuurlijk frusterend is, temeer omdat vaak tot vlak voor het einde van de competitie om de bovenste plaats wordt mee gestreden. 60-jarig feest van de B.V.V. Borne.De levenslustige leden van de diamanten vereniging kwamen vrijdagavond in centrum de Bijenkorf bijeen om het bestaansfeest met elkaar vrolijk te vieren. Er waren meer dan 200 personen bijeen, die door de heer D. Slettenhaar welkom werden geheten. Naast Pleasant Affair en de boerenkapel “de Heuijbloazers” van de Bornse Harmonie hadden ook de Bornse voetballers zelf een goede inbreng in deze jolige avond. Een dubbel-kwartet, spelers van het vierde elftal en vrijwel allemaal oud-spelers van het eerste uit de glorieuze dagen, hadden in hun travesti-rollen de lachers op de hand. Geinspireerd op de stereotiepe aanmaning “er is een tijd van komen, er is een tijd van gaan” van voorzitter Hagreis als de heren bij een “kroamvisite” of anderszins van geen naar huis gaan wilden weten, had Jan Oude Munnink een leuk lied in dialect geschreven, die hij met zijn vrienden Henk Kremer, Herman Reuver, Hans Jonge Poerink, Hans Sanders, Karel Kulpe, Theo Hoogenbosch en Jan Efde uitermate komisch werd vertolkt en de zaal in extase bracht. Het tekende de geest in de aloude voetbalvereniging.Na 4 seizoenen op de vierde plaats te zijn geeindigd gebeurt het onwaarschijnlijke, in het seizoen 1974/1975 eindigt Borne op de eerste plaats, echter samen met NEO! Een beslissingswedstrijd moet duidelijk maken wie zich kampioen mag noemen en dus overgaat naar de tweede klasse. Op 11 mei was het zo ver, op het voetbalveld van Wilhelminaschool hadden zich 4000 toeschouwers vezameld om te kijken wie er door mocht naar de tweede klasse. Helaas voor Borne was dit NEO en volgens het onderstaande verslag uit de Bornse courant was dat verdiend:De strijd om de bovenste plaats in de 3e klasse A is gestreden en NEO is als nieuwe 2e klasser uit het strijdperk gekomen. Tegen de verwachting in was Borne de grote teleurstelling van de bijzondere tegenslag in Nijverdal nog niet helemaal te boven ( 2-0 verlies) en speelde, in het bijzonder de defensie, beneden haar normale vorm. Een record aantal toeschouwers bevolkten het mooie Wilhelminaschool-terrein, toen arbiter Vloors uit Neede liet aftrappen. Het begin was sensationeel want reeds in de 4e minuut scoorde Looman 1-0 door het weifelen van de Borne-defensie. In de 25e minuut profiteerde Bosman van een fout van keeper Huls en scoorde 1-1. Na de rust weer een verrassing, toen reeds in de 2e minuut de Borne-defensie, heel dom en tegen de afspraak in, bleef staan voor een vermeende offside positie van Hek en deze liet inschieten langs de uitlopende keeper Dijks, 2-1. Deze onbegrijpelijke blunder werd Borne noodlottig, want de ploeg ging jagen en NEO beperkte zich tot snelle uitvallen en scoorde in de 22e minuut door Lelieveld, 3-1. Hoe Borne toen nog probeerde verandering in de stand te brengen, het lukte niet, want NEO gaf de voorsprong niet meer uit handen en won verdiend deze beslissingswedstrijd.Op de receptie van kampioen Neo worden door de beide voorzitters de volgende uitspraken gedaan. De heer A.J. Hagreis voorzitter van Borne bracht ’n eresaluut aan het overwinnende NEO. Hij was van mening, dat de ploeg verdiend gewonnen heeft. Anderzijds betreurde hij het dat NEO en Borne volgend jaar niet meer tegen elkaar uitkomen, omdat we nu een kasstuk missen. NEO’s voorzitter Hemink repliceerde met uiting van bewondering voor de sportiviteit van zijn collega. Hij was eveneens van mening, dat het duel Borne-NEO niet gemist kan worden en hoopte, dat Borne zijn club spoedig zal volgen. In het seizoen 1975/1976 werd de hier bovenstaande wens van de NEO voorzitter helaas geen waarheid, nee veel erger nog inplaats van een mogelijke promotie werd het zelfs degradatie naar de 4e klasse A. Borne had de grootste moeite wedstrijden winnend af te sluiten, in deze competitie lukte dat slechts vier keer. Het onderstaande verslagje uit de Bornse courant geeft misschien de reden van de weinige winstpartijen: Na de onverdiende nederlaag van 0-1 tegen Reutum staat het sein voor “Borne” thans wel zeer duidelijk op rood en moet Borne zondag winnen om nog een kans te maken om degradatie te ontspringen.De vraag die reeds eerder is gesteld: “Hoe is het mogelijk dat Borne wederom een gelijkspel liet glippen?” Blijkbaar hecht de trainer onvoldoende waarde aan een gelijkspel en blijft massaal aanvallen, in plaats van b.v. na de rust uitsluitend te gaan counteren. Nu vielen er gaten in de verdediging en het snel counterend Reutum profiteerde van een foutje in de Borne-defensie. Heel jammer voor het zeer hard werkende Borne-team dat zeker een gelijkspel had verdiend. In het seizoen 1976/1977 eindigt Borne, voor de eerste keer spelend in de 4e klasse A, op een derde plaats. In dit seizoen werd liefst 11x gelijk gespeeld, daarnaast 9x gewonnen en slechts 2x verloren.Borne viert op grootse wijze haar 65-jarig bestaan onder meer met een feestavond waarbij als hoogtepunt een spetterend optreden van Bonnie St. Claire. Ook werden die avond door voorzitter D. Slettenhaar een aantal leden de ziveren speld op de revers gespeld omdat zij 25 jaar lid waren het ging hierbij om C. Bekkema, G. Brink, G. Brink, J. Dijks, B. Hagreis, G. Kevelham, H. Kuiper jr, H. Kuiper sr, C. Kulpe, D. de Leeuw, E. Bosch, R. Brink, G. Eisisng, H. Herskamp, T. Hoogenbosch, B. te Riet, H. Hartkamp en R. Hofman sr. De gouden spelden waar die week ervoor al uitgereikt aan een tiental leden.Het seizoen 1977/1978 wordt afgesloten met een 5e plaats op de ranglijst. Wel weet Borne een nieuw record te vestigen door in uitwedstrijden niet eenmaal te verliezen tijdens deze competitie!De jeugdteams van Borne waren weer goed op dreef, want na Borne C werden zaterdagmorgen, onder flinke belangstelling, weer twee kampioenen verwelkomd n.l. Borne D1 behaalde het kampioenschap door een 2-0 zege op Juliana D1 en Borne D3 won haar wedstrijd door een zege op NEO D5 met 3-0 en werd ook kampioen. Opvallend was de grote belangstelling van de zijde van de ouders die in grote getale aanwezig waren en getuige waren van de fraaie bloemenhulde voor de jonge kampioentjes.

In het seizoen 1978/1979 doet de B.V.V. Borne het bijzonder goed en het is dan ook jammer dat het tweede wordt op slechts drie punten afstand van kampioen V.V.D.L. uit de Lutte.Uitzonderlijk was dit keer de lange winterstop door een heel strenge winter. Er werd door ijs en sneeuw ruim drie maanden niet gevoetbald.Borne kent nog 800 woningzoekenden, wethouder Lansink deelt dit mede tijdens de presentatie van de nieuwbouwwijk “het Refined”.Na het seizoen 1978/1979 volgt er een aantal jaren waarin Borne met wisselend succes in de 4 klasse verblijft. Seizoen 1979/1980; 9e plaats, 1980/1981; 11e plaats, 1981/1982; 9e plaats, 1982/1983; 5e plaats en 1983/1984 een 7e plaats. Hieronder een verslag van de wedstrijd Borne-ATC welke gespeeld werd in het seizoen 1982/1983.Met de schuin over het veld staande wind achter had Borne voor rust een kleine meerderheid en forceerde snel enige corners die werden afgeslagen. Toch kwam Borne snel aan de leiding want reeds in de 12e minuut bracht middenvelder Nijland Borne op 1-0. Dat gaf een zekere rust in ’t Bornse team. ATC probeerde het spel nog te verplaatsen, forceerde een tweetal corners, maar Bosman c.s. wisten steeds goed in te grijpen. Na 25 minuten verraste de snelle van Daal de uitlopende keeper, die hem slechts nog onderuit kon halen, penalty dus! Deze fraaie kans liet Eleveld zich niet ontglippen en scoorde 2-0. Toen ging ATC in de aanval, forceerde een corner en terwijl de Borne-defensie even niet reageerde scoorde Hof 2-1 in de 35e minuut. Borne verplaatste het spel weer, Assink schoot over en 2 corners werden afgeslagen. Na de rust forceerde ATC snel een corner en een vrije trap die werden afgeslagen en de beurt was weer aan Borne maar Kuiken was attent. In de 10e minuut was het Louwes die een terugspeelbal na een inworp vanaf de zijlijn ineens zeer fraai inschoot en veel applaus ontlokte, 3-1. Dit gaf Borne een stimulans en ATC ging opnieuw in de aanval, maar Borne was nu attent. Borne bleef aanvallen en beide teams wisselden 2 spelers. Bij Borne kregen twee jeugdspelers, van Neck jr. en Noltes, een kans. Tien minuten voor afloop viel de beslissing toen van Dael fraai inschoot en 4-1 scoorde. Toen gaf ATC zich gewonnen en boekte Borne een ongekende maar zeker verdiende score.In 1979 heeft Borne A1 vergezeld door leiders Brink en Reuver en bestuur, alsmede een groep supporters een goed geslaagde 5-daagse reis gemaakt naar Denemarken. Op uitnodiging van de organiserende club “Middelfart”, heeft zij daar deelgenomen aan een heel groot internationaal jeugdvoetbal toernooi. Het was een interessant toernooi, waar Borne weliswaar niet in de prijzen viel, maar bijzonder heeft genoten en veel heeft gezien van het mooie, maar wel zeer dure Denemarken. De spelers van alle clubs waren ondergebracht in enige grote gymzalen en scholen. De verzorging was zeer goed, alhoewel het Deense eten niet bij alle clubs in de smaak viel. De supporters logeerden voor eigen rekening in plaatselijke hotels. Bijzonder mooi was de weersgesteldheid, die de hele week een temperatuur aangaf van 25 graden. Alles bij elkaar was het een mooie, fantastische reis voor onze Borne jeugd, ook leerzaam en opvoedend, waarop ze met voldoening kunnen terugzien, waaraan zeker de bekwame chauffeur Snippers en de goede bus het hunne hebben bijgedragen.In 1980 wordt het pas opgerichte damesteam meteen ongeslagen kampioen in de eerste klasse! Het team bestond uit de volgende dames: Marga Veenhoven, Annelies Schrik, Irma Schotman, Anita Bottger, Anny Deppe, Renate Landkroon, Yvonne Lagendijk, Monique Krikke, Marietje van Engelen, Anja Niemeijer, Gerda Koetsier, Heleen Tammes, Inez Groothengel en Simone Krikke. Gerrit Runhart en Klaas Post waren de leiders. In 1980 is Gerrit Runhart prins Gerrit 1van het Bornse carnaval. In dat kader onderhoudt hij innige contacten met dhr. Wiegel, die in die jaren de minister van Binnenlandse zaken was. In 1981 komt FC Twente bij de B.V.V. Borne op bezoek, dit in het kader van het 70-jarig bestaan van de club. In 1983 tenslotte gaat er wat behoorlijk mis met de verzorging van de sportvelden. Door het verwisselen van 2 zakken onkruidverdelgingsmiddel zijn de Bornse sportvelden verwoest. In plaats van breedbladig onkruid bestrijdingsmiddel, gebruikte de dienst gemeentewerken het middel tegen alle onkruid dat ook gras doodt, bij de jaarlijkse bespuiting. De velden van Borne, NEO, Groen Zwart, BZSV en de ligweide van het zwembad worden binnenkort omgeploegd en opnieuw ingezaaid. Wethouder van de Akker vertelde in het NOS-journaal op tv dat de schade op zeker 100.000 gulden wordt geraamd.

In het seizoen 1984/1985 is het eerste elftal van Borne heel dicht bij de titel als het samen met K.O.S.C. uit Ootmarsum als eerste weet te eindigen. Aangezien het doelpuntgemiddelde niet telt, moet in een beslissingwedstrijd duidelijk worden wie mag promoveren naar de 3e klasse. Op een zomerse zondag valt op het terrein van U.D. in Weerselo de beslissing. Borne neemt meteen het iniatief en is duidelijk de betere van de twee totdat er een noodweer losbreekt. Het is zo erg dat de wedstrijd er zelfs tijdelijk voor moet worden onderbroken. Deze onderbreking deed het elftal van Borne niet goed want het had daarna grote moeite om de draad weer op te pakken. K.O.S.C. maakt hier handig gebruik van en weet uiteindelijk met 3-1 te winnen.In het begin van 1985 is op de leeftijd van 79 jaar na een kortstondig verblijf in het ziekenhuis toch nog vrij onverwacht overleden, de heer A.J. Hagreis, die ruim 50 jaar deel uitmaakte van het bestuur van de B.V.V. Borne. Aanvankelijk vervulde hij de taak van secretaris-penningmeester, waar hij reeds op zeventienjarige leeftijd aan begon. Het grootste deel van zijn bestuursloopbaan hanteerde hij echter de voorzittershamer en onder zijn bezielende leiding werd de B.V.V. Borne een club met een eigen karakter, een eigen sfeer en een goede geest. De B.V.V. Borne stak zijn waardering voor het vele werk van de heer Hagreis ook niet onder stoelen of banken en benoemde hem tot ere-voorzitter.Na het bijna kampioenschap in het seizoen 1984/1985 weet de B.V.V. Borne in het seizoen 1985/1986 nog een tweede plaats te halen met slechts 1 punt minder dan de kampioen van dat jaar, het Almelose P.H. Daarna valt de club weer terug in de anonimiteit van de 4e klasse B, seizoen 1986/1987 - 9e plaats, 1987/1988 - 6e plaats en 1988/1989 – 7e plaats.

Periode 1985 - 2002

Hieronder een wedstrijdverslag uit het seizoen 1986/1987, Holten – Borne. Toen iedereen zich reeds met een doelpuntloos gelijkspel verzoend had, bleek het venijn toch nog in de staart te zitten. Via slecht uitverdedigen van de Holten-defensie kwam de bal in het bezit van Edwin Louwes, die met een verwoestend schot van bijna 30 meter de Holten-doelman geen schijn van kans gaf. Diezelfde Louwes had ook al eens de paal getroffen. Vooral in de beginfase hadden de geel-zwarten het beste van het spel. Na een combinatie met Assink zag Schopman zijn inzet gestopt, terwijl van Daal even later het doel te hoog zocht. Aanvoeder Bosman leek na 6 minuten de score open te breken, maar hij kopte de voorzet van Visscher naast. Louwes zag een vrije trap gestopt en Assink schoot over Ook na rust waren de betere kansen voor Borne, waarbij Louwes na een combinatie met van Daal naast schoot en van Neck na een solo zijn inzet gestopt zag. Maar zoals reeds gemeld zat het verrassingselement in de laatste minuut toen Louwes verwoestend uithaalde. Op 13 maart 1987 was het weer groot feest in centrum De Bijenkorf i.v.m. het 75-jarige bestaan van de B.V.V. Borne. Om 20.00 uur opende de voorzitter Gerrit Runhart de feestavond en sprak over Borne, de club van vrienden die er op deze avond ongetwijfeld weer een geweldig feest van maken. Die woorden werden meer dan bewaarheid want via een eerste optreden van Henk Kremer en Jan Oude Munnink, samen met een groep junioren, zat de stemming er meteen goed in. Zij zongen diverse Borne liederen van vroeger en nu, die door de zaal uit volle borst werden meegezongen. Vervolgens de huldiging van 25 leden, die 25 jaar of langer lid zijn van de B.V.V., gevolgd door een prachtige show van de damesclub. Uitgedost als buitenlandse stervoetballers boden zij aan de B.V.V. te versterken. Na een muzikaal intermezzo van het orkest Valley Gazelle was het de beurt aan de A-selectie. Verkleed als show-girls brachten zij een wervelende show, waar de zaal ook bij betrokken werd. De samenzang zorgde voor een enorm spektakel. Bert Bosman bood namens deze groep de cadeaus aan, die gekocht waren van de opbrengst van de onlangs gehouden fancy fair. Nadien was er nog een optreden van Bets de Tukker en Ben Steneker. Na dit optreden kon er nog gedanst worden op de muziek van Valley Gazelle, die de Borne-mensen in verrukking bracht, vooral door het formidabele showwerk.Het seizoen 1989/1990 wordt een rampjaar want de B.V.V. Borne komt na degradatie uit de 4e klasse B van de KNVB terecht in de kelder van het amateurvoetbal. Het degradeert naar de 1 klasse van de TVB, de Twentse Voetbal Bond. De TVB is een onderafdeling van de KNVB. Toch zal tijdens het verblijf bij de TVB, welke slechts twee jaar zou duren, nog wel het nodige gebeuren.Dit jaar heeft Borne en van de grootste paasvuren uit de omgeving. Onder grote publieke belangstelling wordt het paasvuur ontstoken. In het seizoen 1990/1991 moet Borne even wennen aan de manier van voetballen op afdelingsniveau. Toch weet het, na een oppermachtige Saasveldia, te eindigen op een tweede plaats en mag het mee doen aan de nacompetitie om zodoende alsnog te kunnen promoveren. In de nacompetitie speelt Borne echter geen enkele rol van betekenis en mag het daardoor het volgende seizoen nog eens proberen in de eerste klasse van de TVB.

Het seizoen 1991/1992 zou een gedenkwaardige seizoen worden in sportief opzicht. Het eerste elftal wordt kampioen van de 1e klasse der TVB en promoveert daardoor weer naar de 4e klasse B van de KNVB. Dat is echter nog niet alles want doordat zij kampioen zijn geworden moet er een wedstrijd gespeeld worden om het kam-pioenschap van de afd. Twente. Tegenstander is hierbij Bonifacius Boys dat met 2-0 wordt verslagen door Borne.De volgende hindernis die Borne moet nemen is de voorronde om het landskampioenschap van de districtskampioenen alvorens mee te mogen doen aan de eindronde om het kampioenschap van Nederland, afdelingskampioenen zondagamateurvoetbal.De voorronde der districtskampioenen wordt gehouden op het voetbalterrein van Borne. Naast de B.V.V. Borne nemen de volgende ploegen er aan deel, Westerbroek namens de afd. Groningen, T.F.S. namens de afd. Friesland, Marienheem namens de afd. Zwolle en D.V.S.V. namens de afd. Drenthe. Borne doet het uitstekend en wordt winnaar van deze voorronde en mag dus naar de eindronde om het kampioenschap van Nederland. De wed-strijden vonden plaats op de velden van Kolpings Glorie Blijft (K.G.B) in Bovenkarspel. Borne werd vergezeld door 5 volle bussen met supporters en daarnaast kwamen ook nog veel supporters met eigen vervoer. De tegenstanders van Borne waren Unitas’59 uit Eindhoven, Schoonhoven uit Schoonhoven en Buitenboys uit Almere. Helaas zat er voor Borne deze dag maar een 3e plaats in. Winnaar werd Unitas’59. Toch was het al met al een zeer bijzondere prestatie die Borne heeft geleverd. Hieronder volgen nog enige namen van de spelers en leiding die bij dit succesvolle seizoen betrokken waren: Erwin Reuvers (K), Andre Assink, Wilfred v.d. Worp, Edwin Louwes, Ben Schuurman, Ronnie Knoef, Michiel Hagreis, Remco Maring, Gertjan Visscher, Marco Winters, Ewald van Dijk, Arjan v.d. Kuyl, Willian Swienink, Theo Vos, John Teerink en Jan van Engelen. Trainer was Charles Hoekstra, grensrechter Bert Koetsier, verzorger Rob Kruse en leiders Jan van Dael en Marcel Kuipers.Dit jaar bestond de B.V.V. Borne 80 jaar en dat werd uitbundig gevierd mede gezien het feit dat naast het eerste, ook het tweede van Borne kampioen werd. Het tweede kampioensteam bestond uit onderstaande spelers: R. Prigge, G. Eshuis, R. van Arnhem, P. Waanders, B. ter Braak, E.Louwes, J. Teerink, H. Duim, J. Hulshof, A. ter Braak, T. Vos, H. Witten, H.J. van Neck, P. Koops, J. van Dael, H. Klein Nagelvoort, W. van Dijk en B. van Dijk. Leider van dit elftal was Jan Oude Munnink.

De hernieuwde kennismaking met de 4e klasse in het seizoen 1992/1993 verloopt na tevredenheid. Borne sluit het seizoen af met een keurige 4e plaats en mag ook nog meedoen aan de nacompetitie van de periodekampioenen, het eindigt daarin echter op de laatste plaats.In het seizoen 1993/1994 komt Borne maar moeilijk op gang en verkeert het geruime tijd in de onderste regionen. Degradatie lijkt haast onoverkomelijk. Het gaat zelfs zo slecht dat het bestuur halverwege het seizoen trainer Lelieveld vervangt door Johan Loohuis. Dit leidt er toe dat Borne uiteindelijk toch nog op een 6e plaats eindigt. In de wedstrijd tegen UD uit Weerselo stelt Borne het klassebehoud door een 2-2 gelijkspel veilig.Diksie en Langsie, Dop en Dopje, Hanna en Mina wie kent ze niet? Nu is het alleen Hanna die het hele jaar alert is op de zaken die zich in Borne afspelen. Vellen vol papier heeft ze al vol geschreven, de liedjes zijn klaar, de pruik is al in model gebracht, de jurk opgestreken. Hanna de poetsvrouw van ‘t gemeentehoes zal in haar buut ewer ongezouten haar mening geven omtrent de dorpspolitiek en hier en daar een sneer uitdelen. Het is duidelijk, we hebben het hier over Jan Oude Munnink die het in 1994 alleen doet maar vroeger samen met zijn maatje Henk Kremer, ook al geen onbekende van de B.V.V. Borne. Het seizoen 1994/1995 doet Borne het, in tegenstelling tot het seizoen daarvoor, meer dan uitstekend, het kampioenschap wordt maar net gemist, het elftal eindigt slechts op 2 punten afstand van U.D. Weerselo, die kampioen wordt. Borne mag weliswaar meedoen aan de nacompetitie maar eindigt daar ook op de tweede plaats. Hieronder het verslag van MVV-Borne: Van meet af aan is deze middag duidelijk dat de geel-zwarten de echte wil hebben om te winnen. Direct in de eerste minuut al veel verwarring in de MVV-defensie na een verre ingooi van Andre Assink. In de derde minuut een inzet van Remco Maring, die in het zijnet belandt, terwijl Elwin Grutterink even later zijn inzet door de MVV-doelman gekeerd ziet. MVV laat zich echter ook niet onbetuigd en in de 14e minuut belandt na een prima aanval een kopbal van Geerdink op de lat. Een minuut later is het echter wel raak via Loo en neemt MVV, tegen de verhouding in, de leiding. Opnieuw een achterstand voor Borne, maar de ploeg toont veerkracht en het MVV-doel wordt nadrukkelijk bestookt. Het duurt echter nog tot de 38e minuut, voordat Gerben Geelen de verdiende gelijkmaker binnenknalt. Twee minuten later komt Borne zelfs aan de leiding als Willian Swienink vanuit een onmogelijke hoek raak schiet. Weer een minuut later de gelijkmaker als een vrije trap van Geerdink zo vreemd stuitert, dat Borne-doelman Sander Jansen kansloos is. Na de hervatting zet Borne snel orde op zaken en na aangeven van Edwin Louwes zorgt Willian Swienink in de 51e minuut voor 2-3. MVV moet nu echt komen, waardoor Borne de gelegenheid krijgt om via de counter voor veel gevaar te zorgen. In de 70e minuut valt de definitieve beslissing als opnieuw een prachtige trap van Edwin Louwes Remco Maring bereikt, die voor 2-4 zorgt.In maart wordt de nieuwe tribune van de B.V.V Borne officieel in gebruik worden genomen. De openingshandeling wordt verricht door het oudste lid van de B.V.V. Borne, de 87-jarige heer H. Kempers en het jongst spelend lid, de 6-jarige Melvin Koetsier. Daarna krijgen de gasten gelegenheid om tribune en onderliggende kleedkamers te bekijken.

Het seizoen 1995/1996 en 1996/1997 verloopt zonder al te veel problemen een 6e en een 7e plaats is het eind-resultaat Dit in tegen-stelling tot het seizoen 1997/1998, dat verloopt namelijk dramatisch. Borne staat vrijwel het gehele seizoen op de laatste plaats. Een belangrijke reden is het vertrek van enkele spelbepalende spelers. Zo kon Borne niet meer beschikken over Willian Swienink, vertrokken naar DETO, Wilfred van der Worp vertrokken naar Achilles ’12, Edwin Louwes, vertrokken naar R.S.C. en Gerben Geelen die stopte met voetballen. Het was dan ook niet zo verwonderlijk dat Borne degradeerde en het volgende seizoen in de 5e klasse zal moeten acteren.Het lukt Borne om direct na het eerste seizoen in de 5e klasse, 1998/1999, te promoveren naar de 4e klasse. Borne wordt in de reguliere competitie weliswaar 3e achter Tilligte die kampioen wordt, en Glanerbrug, maar het weet wel de nacompetitie te winnen. Aan de nacompetitie doen, naast Borne, ook Fleringen en Glanerbrug mee. Borne speelt het eerst tegen Fleringen thuis en wint met 1-0. Vervolgens speelt wint Fleringen met 2-1 van Glanerbrug. Als Borne uit van Glanerbrug weet te winnen is promotie een feit.In het seizoen 1999/2000 begint Borne vol optimisme aan het de nieuwe competitie. Maar al snel blijkt dat het een zware opdracht zal worden om in de 4e klasse te blijven, hoewel vrijwel nooit met grote cijfers, verliest Borne toch net wat te vaak. Uit tegen Delden valt het doek als Borne daar verliest met 4-1 en mede-degradatiekandidaat Reutum haar wedstrijd wint met 3-1.Borne C1 mag in de rust van de wedstrijd FC Twente-PSV strafschoppen nemen. Ten overstaan van een uitverkocht Arke stadion lukt het Wouter Hoomoedt de meest penalty's achter de reservedoelman van Twente te krijgen. Hij mocht dan ook een door de hele selectie van FC Twente gesigneerde bal mee naar huis nemen. In het seizoen 2000/2001 is het kommer en kwel met de resultaten van het eerste elftal. Vrijwel het gehele seizoen vecht men tegen degradatie. Nadat Theo Adegeest het roer had overgenomen van de Rene de Leeuw begint men te winnen. Toch wordt klassebehoud pas op de laatste speeldag tegen Holten veilig gesteld. Borne weet thuis te winnen met 3-1 en mag het daardoor het volgend seizoen nog eens proberen in de 5e klasse. Hoe dat gaat leest u in het hoofdstukje B.V.V Borne heden en toekomst.

B.V.V Borne, heden en toekomst

Borne heeft in het seizoen 2001/20002 zes senioren elftallen en tien jeugdelftallen. Gevoet-bald wordt er nog steeds op het sportpark ‘t Wooldrik, maar de vraag is gerechtigd hoe lang dit nog zal duren nu de woningbouw steeds meer oprukt. Op dit moment kan gesteld worden, dat het met het eerste elftal in dit jubileumjaar redelijk voorspoedig loopt. Momenteel draaien ze bovenin mee en hoeven we, zoals vorig jaar, niet bang te zijn voor degradatie. Misschien zit er zelfs nog wel een periodekampioenschap in. De andere elftallen nemen met wisselend succes deel aan de competitie. Momenteel heeft de B.V.V. Borne 2 seniorenteams welke zich kampioen mogen noemen. Ook heeft het bij de jeugd een kampioensteam, namelijk Borne E1. B.V.V. Borne heeft momenteel 390 leden. Daarvan zijn er 278 aktief lid en 122 zijn ondersteunend of senior lid. Jan Sanders is het oudste lid met een gezegende leeftijd van 89 jaar. Het jongste lid is Dewin Spoolder, geboren op 12 november 2001, hij is nog geen 1 jaar, dus nog lang niet speelgerechtigd. Wel geeft het nog eens heel goed aan, hoe hecht de club wel niet is. Borne kan ook trots zijn op haar vrijwilligers. Over het algemeen lukt het binnen Borne nog steeds om alles te laten doen door mensen, die de club een warm hart toedragen. Bij grote acties staat men klaar om te helpen, de jaarlijkse compostactie is hier een sprekend voorbeeld van. Naast het hoofdbestuur en jeugdbestuur kent de B.V.V. Borne ook nog een supporters vereniging die allerlei activiteiten ontplooit. Ook de sponsorcommissie doet het momenteel heel goed, er zijn meer dan honderd leden die deelnemen aan de club van honderd en zodoende de club financieel ondersteunen.Toch is niet alles goud wat er blinkt. Het hoofd- en jeugdbestuur maakt zich met name zorgen over de wat oudere jeugd. Het is al een aantal jaren zo dat Borne geen A-elftal heeft. Het blijkt telkens weer dat, als de jongens de leeftijd van 14 a 15 jaar hebben bereikt, men meer belang hecht aan het verdienen van geld, dan dat men zich met de sport bezig houdt. Op den duur zal dat zijn uitwerking hebben op de vereniging, omdat de doorstroming van de jeugd naar het eerste team vrijwel stil komt te liggen, met alle gevolgen van dien. B.V.V. Borne zal er dan ook alles aan moeten doen om de jeugd aan zich te binden. Naast het niet door-stromen van de jeugd naar de senioren-elftallen, is er ook een neerwaartse trend te herkennen ten aanzien van het aantal leden wat actief is bij de KNVB. Het mag dan ook duidelijk zijn dat de B.V.V. Borne er nu, en in de toekomst, alles aan zal moeten doen om te overleven om zodoende over 10 jaar een schitterend eeuwfeest te kunnen vieren. Als iedereen binnen deze mooie en gezellige vereniging de schouders er onderzet, dan zal dat vast en zeker gaan lukken.

En om deze gedachte kracht bij te zetten, willen we afsluiten met onze aloude lijfspreuk;

het moet, het kan en het zal