Afgelopen weekend werd op een grootse wijze het kampioenschap van ons eerste gevierd, direct na het laatste fluitsignaal was er de ontlading, het besef van het kampioen zijn. Een prachtig seizoen werd afgesloten met de ereprijs. Ook het feit dat ons tweede ’s morgens het klasse behoud in de 3^de reserveklasse had veilig gesteld was een extra stimulans om er eens extra tegen aan te gaan.

Na de oorlog werd in 1950 weer begonnen met de uitgifte van de BVVer, vanaf die tijd was een vaste rubriek “’n PREUTJEN VAN TOON”. Meer dan 30 jaar wist “TOON OET DE ROOLAPPE” (voorzitter Hagreis) met zien moat Gait, in het Twents het reilen en zeilen van de BVV Borne met Twentse nuchterheid en humor neer te zetten. Ook was dit zijn mogelijkheid om zonder voorzitters pet op, de verrichtingen van het eerste kritisch te volgen. Tot vlak voor zijn overlijden in 1985 bleef hij onder dit synoniem schrijven. In 1982 deed “TOON” een verslag van de jubileum wedstrijd van BVV Borne tegen FC Twente, bij de wedstrijd waren ruim 2000 toeschouwers aanwezig en de wedstrijd werd door BVV Borne met 1 – 12 verloren. De open einden in het artikel: Wie de ballonnen wedstrijd van het “kort gebeente” gewonnen heeft is de schrijver niet bekent, “de School” degradeerde dat seizoen wel naar de TVB en ons 2de verloor de beslissingswedstrijd van Vasse 2 met 2-3 en degradeerde naar de 2de klasse.

In 1975 moest de BVV Borne gedwongen verhuizen, op de “Pletterij” werden huizen gebouwd en alle sport faciliteiten werden gecentraliseerd op sportpark “’t Wooldrik”. Het sportpark was reeds in 1965 geopend en vanaf het begin speelden NEO en de Blauwwitter op de velden waar nu de BVV Borne voetbalt. Er waren in totaal 4 velden, het eerste (hoofd) veld lag waar nu de sporthal staat en waar onze parkeerplaats is, het 2de veld is nu ons prachtige hoofdveld en het 3de veld is nu ons 2de veld en het 4de veld is nu skatebaan en parkeerplaats van NEO en Smasch.

Bij het bladeren door de oude BVVers is er af een toe een déjà vu, zoals er bijvoorbeeld op dit moment zeer veel werk verzet wordt om in de zomermaanden de nieuwbouw en het opknappen van het clubhuis voor elkaar te krijgen. In 1968 was het niet anders, zoals bij veel clubs was tot dat moment voor de BVV Borne een café de plaats voor het gezellig samen zijn. Vanaf daar werd vertrokken bij uitwedstrijden en ook na de match ging men daar weer naar toe, ook de vergaderingen en met name de jaarvergadering werden daar gehouden. Tot die tijd was eerst café van de Laan aan de Prins Bernhardlaan en later café Landkroon aan de Stationsstraat de thuishavens van de BVV Borne.

De BVV Borne heeft in haar bestaan op 7 locaties in de gemeente Borne gevoetbald, Het meest bekent is de locatie aan de Prins Hendrikstraat, hier speelden de geel-zwarten maar liefst 50 jaar. Het veld was berucht om z’n grootte, het had de maximale toegestane afmeting. Borne verblijft nu alweer 35 jaar op het gemeentelijke sportpark ’t Wooldrik.De afgelopen jaren was er serieus sprake van een eventuele verhuizing, of naar de nieuwe wijk de Bornsche Maten of naar de overkant op de velden van NEO. Omdat het plan om een vereniging te verhuizen naar de Bornsche Maten financieel onhaalbaar was is er in 2009 besloten om het gemeentelijk sportpark ’t Wooldrik te herstructureren. In 2009 werd er op het hoofdveld een kunstgrasveld aangelegd en op dit moment worden er nieuwe kleedkamers gebouwd en wordt onze huisvesting gereed gemaakt voor de toekomst. Het ziet er naar uit dat ons verblijf op ’t Wooldrik, het aantal jaren van de P.H. weg zal gaan overtreffen, maar met de politiek weet je het maar nooit. De BVV Borne is na deze “make over” klaar voor de toekomst en met trots kunnen we zeggen, dat we over een van de mooiste sportaccommodaties beschikken in de gemeente Borne, in Twente, in …………….

Afgelopen vrijdag is de eerste steen geplaatst bij de nieuwbouw op ons complex. In 1975 bij de bouw van het clubhuis werd de eerste steen gelegd door toenmalig voorzitter Hagreis en afgelopen vrijdag viel de eer te beurt aan onze huidige voorzitter Bert Bosman. Onderstaand 2 artikelen over “de eerste steen legging” het eerste uit het clubblad van september 1975 en het tweede uit TC Tubantia van zaterdag 12 juni 2010. Het bestuur heeft inmiddels besloten om de steen van de heer Hagreis, die op dit moment aan de zijkant van ons pand zit (de toenmalige ingang)te verplaatsen naar de nieuwe gevel aan de voorzijde van ons clubhuis.

De vakantie periode is aangebroken, de competities zijn gespeeld en de spelers zijn aan een welverdiende rust toe. De belangstelling gaat op dit moment natuurlijk uit naar het wereldkampioenschap. Het Nederlands elftal is al ver gekomen en we hopen dat ze met de wereldbeker naar huis gaan. Op ons complex is het alles behalve rustig, met man en macht wordt er gewerkt om onze accommodatie op tijd klaar te krijgen. De aannemers houden de tijdslijn nauwlettend in de gaten en verwachten hun aandeel, voordat de bouwvakvakantie op 23 juli begint, klaar te hebben. Daarnaast zijn verschillende vrijwilligers al bezig om de klussen die we in eigen hand hebben op te pikken, sloopwerk, het weer opbouwen, schilderen aan alles wordt al gewerkt.

Vanaf deze week weer 2 wekelijks de rubriek Anno. Omdat volgende week onze jaarvergadering is, deze keer een luchtig en humoristisch verslag van de jaarvergadering uit 1951. Wist u dat de jaarvergaderingen van onze club voor de oorlog meestal in augustus werden gehouden na de oorlog tot ongeveer 1970 in september en daarna werd het oktober, bij uitzondering is het dit jaar november, volgend jaar weer de 2de maandag in oktober. (uit de BVVer september 1951)

BVV Borne speelde in haar geschiedenis 4 keer een beslissing wedstrijd om het kampioenschap, helaas lukt het geen enkele keer om dit om te zetten in promotie. De eerste was in het seizoen 1933 – 1934 BVV Borne eindigde samen met ZAC Zwolle op de eerste plaats en een beslissingswedstrijd was nodig In Deventer op het Go Ahead terrein verloor Borne deze wedstrijd met 2 - 0. De tweede was in het seizoen 1943 – 1944 Hengelo en BVV Borne eindigden gelijk. Er moesten twee beslissingswedstrijden tegen Hengelo aan te pas komen, voordat het kampioenschap binnen was. De eerste wedstrijd eindigde gelijk, de tweede wedstrijd, op het veld van Enschedese boys, zorgde voor een beslissing in deze klasse. Met 1-0 werd in een zeer matige vertoning gewonnen, middels een goal van de Bornse linksbinnen Eysing. Tijdens de promotiewedstrijden om een plaats in de 1e klasse komt Borne uit tegen Be Quick(Zutphen) en Vitesse(Arnhem). Helaas gaan deze wedstrijden verloren.

BVV Borne bleek in het seizoen 1983 – 1984 een echte cupfighter. Het bereikte zelfs de 5de ronde. Het begon met de opmerkelijke zege op FC Twente C, waar op dat moment Epi Drost en Niels Overweg de trainers van waren, Ook speelde Manuel Saches Torres, die terug kwam van een blessure, in dat duel mee. Niels Overweg die op dat moment nog geen club had overwoog zelfs om bij de BVV Borne te gaan spelen. In de 2de ronde speelde Borne tegen zaterdag 3de klasse Den Ham, ook deze wedstrijd werd gewonnen, Den Ham zou dat seizoen uit de 3de klasse degraderen. Thans speelt Den Ham ook 3de klasse en zit bij plaatsgenoot de Blauwwitters in de competitie. De 3de ronde, weer een zware tegenstander nl. zaterdag 2de klasse SWZW De Zwaluwen uit Wierden, dit is hoogstwaarschijnlijk 1 van de langst durende wedstrijd uit de club historie van de BVV Borne, na 3 uur werd deze wedstrijd in het voordeel van Borne middels strafschoppen beslist. SWZW werd dat jaar 5de in de 2de klasse en speelt op dit moment in de hoofdklasse C van het zaterdagvoetbal.

Turend over het grote witte voetbalveld, zit hij zich af te vragen waarom dit zoveel anders is. Het is een fantastisch gezicht maar toch de groene variant, omdat er dan gevoetbald kan worden, bevalt hem beter. Hij heeft geen hekel aan de winter, de temperatuur deert hem niet en de sneeuw die hoort er gewoon bij. Hij denkt terug aan vroeger toen er in zijn beleving veel strengere winters waren, nu is hem bekent dat alleen de extremen in je geheugen worden opgeslagen en dat statistisch gezien, die winters van vroeger, eigenlijk allemaal best wel mee vallen.

Oud voorzitter Hagreis was vanaf het begin van het ontstaan van ons clubblad de “BVVer” hofleverancier van wedstrijdverslagen, stukjes en gedichten. Vanaf 1950 leverde hij standaard in december een gedicht en/of ‘overpeinzing’ aan, waarbij hij zich niet alleen richtte op onze club maar ook op de “wereldse problemen”. Vooral het mooie gedicht uit 1951 wil ik u niet onthouden. Na het kampioenschap in het seizoen 1950 – 1951 (geen promotie), had het eerste het moeilijk en stond bij de ondersten. Uiteindelijk werd het 2deklasseschap behouden door de beslissingswedstrijd tegen UDI te winnen. Nadat hij in 1975 gestopt was en tot ere voorzitter van de club was benoemd, bleef hij nog bijna 10 jaar voor het clubblad schrijven. Zijn laatste “overpeinzing” in het clubblad was in 1983, ook deze is hieronder opgenomen. En een toegift van ANNO.

Ten eerste de allerbeste wensen voor 2011, of zoals Toon oot Roolappe zou zeggen “völ geluk in ’n tuk”. ’n Preutjen van Toon oot de Roolappe is reeds eerder aan de orde geweest, de manier van oud voorzitter Hagreis om in het Twents alles nog een keer op de korrel te nemen. Roolappe, was de Rooie Lap, dit was de rij huizen aan de Deldensestraat, direct over het spoor aan de linkerzijde. Het is een misverstand dat deze naam ontstaan zou zijn omdat er veel socialisten woonden, wat best zou kunnen omdat dit arbeiders woningen van Spanjaard waren. Nee, de naam had het te danken aan de rode dakpannen, iets verder op na de afslag met de Wilhelminastraat, stonden aan de rechterzijde van de Deldensestraat 8 arbeiders woningen met blauwe dakpannen, dit werd dan ook de Blauwe Lap genoemd.

In het clubhuis prijkt op de muur tegenover de bar een fantastische muurschildering. Tijdens de renovatie is er een lijst om geplaatst zodat het meer op een schilderij lijkt en nog beter tot zijn recht komt. De muurschildering werd in 2001 aangeboden door Jan Efde. Onderstaand de tekst waarmee voorzitter Bosman de avond opende en waarmee deze aanwinst voor het clubhuis werd gepresenteerd.

Ook de lagere elftallen van de BVV Borne kwamen in het verleden regelmatig in de krant, al was het dit keer niet echt positief. In de Hengelose Courant verscheen wekelijks de rubriek VOETBAL – bal – NOOTJES, waarin opmerkelijk voetbal gebeurtenissen werden opgetekend. In dezelfde rubriek waarin het onderstaande verslag staat, is er ook een stuk gewijd aan de trainer van FC Twente Kees Rijvers, die door een scheidrechter van de bank gestuurd is na commentaar op de leiding en een stukje over “wereldvoetballer” Pele die totaal uit vorm is, zijn ploeg Santos is in de Braziliaanse competitie slechts derde geworden en hij had dat seizoen zelfs 2 strafschoppen gemist, het bestuur van Santos had goede hoop dat het komende seizoen Pele weer in vorm zou komen.Borne 3 tussen Kees Rijvers en Edison Arantes do Nascimento (Pele), hoe is het mogelijk

In 1983 haalde de voetbalvelden in Borne de landelijke pers, een medewerker van de gemeente had per ongeluk het verkeerde middel voor onkruid bestrijding gebruikt met als gevolg dat binnen afzienbare tijd, de velden van alle clubs bruin waren in plaats van groen. Alleen het derde veld (waar nu de parkeerplaats van NEO en Smash is) bleef gespaard. In het NOS journaal verklaard wethouder van de Akker dat de schade zeker op 100.000 gulden werd geraamd. Vooral in Augustus en September moesten veel wedstrijden verplaatst worden en werd waar mogelijk in Bornebroek en Zenderen gespeeld. Achteraf gezien herstelden de velden zich snel en per oktober kon er weer redelijk normaal op ’t Wooldrik gespeeld worden.

Winnen en verliezen is van alle tijden. In 1937 midden in de crisis jaren net voor de 2de wereldoorlog, was de BVV Borne zo populair dat er zelfs in de “Bornsche Revue” van dat jaar een lied aan onze club, die dat jaar haar zilveren jubileum vierde, opgedragen werd. nBVV Borne was al jaren een gerenommeerde 2de klasse die al jaren meedeed voor promotie naar de 1ste klasse. Ook de jaren hiernaar streed Borne regelmatig mee om de destijds hoogste klasse in Nederland te bereiken . Het duurde tot 1956 dat dit eindelijk lukte, alleen toen was het niet meer de hoogste klasse want het betaalde voetbal was net ingevoerd. De tekst is van alle tijden, zelfs in deze tijd zou je met het aanpassen van de namen het lied zo weer ten gehore kunnen brengen.

De 22ste editie van de Compost en Potgrond Aktie is afgelopen weekend weer succesvol afgerond. In 1990 werd de Compost/Potgrond actie voor het eerst door onze vereniging georganiseerd. Voordat het zover was, moest er eerst een behoorlijk meningsverschil met NEO uit de weg geruimd worden.Beide verenigingen waren het zonder het te weten van elkaar bezig met het voorbereiden van dezelfde actie. Op het moment dat dit bij de BVV Borne bekent werd, was de organisatie van mening dat dan beide clubs de actie maar moesten houden. Toen kort daarna NEO contact op nam en eiste, omdat zij het eerst de vergunning hadden aangevraagd, dat zij het alleen recht op deze actie wilden hebben, was dit voor Borne onacceptabel.

Op menig feest bij onze club wordt het Lied “ Waar de witte huizen staan" gezongen. Een schitterend lied, refererend aan ons terrein aan de P.H weg, op de melodie van het Limburgs volkslied “Waar in 't bronsgroen eikenhout” . Toch is dit niet het officiële clublied van de BVV Borne. Het lied “Pak aan nu Borne, Pak aan nu Borne” staat als zodanig te boek. Dit lied is afgeleid van het eerste officieuze “oranje” lied uit 1934 “We gaan naar Rome” van Willy Derby. Hoogstwaarschijnlijk is dit clublied voor het eerst ten uitvoering gebracht tijdens de revue “Hoogtij” in 1937.

De heer Hagreis was van 1922 tot 1943 secretaris van de BVV Borne. In 1943 werd hij voorzitter en het secretariaat werd toen overgenomen door de heer Penninkhof die reeds vele jaren in het bestuur zat. In 1946 verhuisde deze naar Amsterdam en werd opgevolgd door Johan Jansen die 29 jaar secretaris bleef. Dhr Penninkhof bleef na zijn verhuizing en op afstand nog zeer betrokken bij de BVV Borne. In 1951 hielp hij BVV Borne nog in de kwestie Miel de Vos (hierover later meer in een Anno). Dit artikel is uit de jubileum gids 50 jaar BVV Borne in 1962.

Het 50 jarig jubileum was natuurlijk een mijlpaal in de geschiedenis van onze club. Het zag er eerst naar uit dat het feest sober gevierd zou worden. In de jaarvergadering van 1961 werd dit besproken en de financiële situatie van de club was zodanig dat er niet groots uitgepakt kon worden. Dat het nog wel meeviel met de mogelijkheden blijkt wel uit het jubileumprogramma dat onder meer bestond uit een feestmiddag voor de jeugd, een reünie voor oud spelers het vertonen van voetbalfilms, ere -avond in de kantine van Spanjaard, een jubileumwedstrijd, een feestbal en tot slot een groot lunapark met als afsluiting vuurwerk. Met name de verkoop van “BVV Borne” glazen, had meer opgebracht dan verwacht, de 1ste duizend waren zo verkocht en er werden snel nog 1000 glazen bij besteld.